We missen haar

Hoi Esther, Bedankt voor je bericht op het forum! Wat ik zou aanraden is dat je wel laat weten dat jullie haar missen maar dat je hierbij ook aangeeft dat ze moet doen wat goed voor haar voelt en is.. zo laat je weten dat je aan haar denkt maar haar niet wil pushen! Soms is ruimte inderdaad erg belangrijk als kinderen in een loyaliteitsconflict zitten.. maar ik geloof er oprecht in dat als je een kind die ruimte geeft ze er vanzelf achterkomen hoe het zit en wat ze willen! Maar ik raad wel aan om toch te laten weten dat je aan haar denkt en er altijd voor haar bent als ze jullie nodig zou hebben. Dan staat de deur open... Ik hoop dat jullie hier iets mee kunnen! Liefs Maj

Beste Esther, Wat een heftig verhaal. Bedankt voor het delen. Ik lees hier een sterke lijn van ouderverstoring in terug en dat is erg zorgelijk voor de ontwikkeling van het kind. Zelf heb ik dit ook meegemaakt en ben er pas achter gekomen nu ik het huis uit ben. Terugkijkend merk ik dat ik onbewust en ongewild, helaas, heel veel mogelijk mooie momenten met mijn vader gemist heb. Het is heel erg om als kind zo onderdrukt te worden door een van je ouders. Maar wat ik zeker weet is dat ieder kind het fijn vind om te weten dat hij/zij gemist wordt en gewaardeerd wordt voor wie hij/zij is. Ik denk niet dat het kwaad kan om haar te laten weten dat jullie haar heel erg missen. Maar ik denk dat het ook meerwaarde heeft om haar in haar kwetsbare positie te erkennen. Ze zit in een hele kwetsbare positie, omdat ze omwille de loyaliteit naar haar moeder, het contact met haar vader probeert te vermijden. Dit is erg schadelijk voor het kind. Dit is denk ik het allerbelangrijkste wat beide ouders voor ogen moeten houden en haar hierin erkenning zouden moeten geven. Als kind zou ik willen dat mijn ouders naar mijn gevoelens en gedachten vroegen en hun handelingen hierop zouden baseren, i.p.v. hun eigenbelang. Ik zou willen dat mijn ouders goed zouden nadenken over een balans tussen mij rust geven en mij het gevoel geven dat ik bij allebei welkom ben en geliefd ben. Ik denk dat deze houding vanuit beide ouders primair van belang is voor het welzijn van het kind. Ik hoop dat mijn antwoord helpen zal zijn in het vinden van een mogelijke middenweg voor deze situatie. Veel liefs en succes, Mehtab

Hallo Esther, zelf ben ik een kind die ook in deze situatie zit/ bijna uit. Als zij zelf zegt dat ze lievr eventjes rust wil zou ik haar de ruimte en rust geven om er over na te denken. Waarschijnlijk vind zij het ook niet fijn dat haar moeder haar helemaal ondervraagt. U kunt haar vertellen dat jullie haar missen, maar het is moeilijk om te weten hoe zij dat kan opvatten. Dus als ik u was, dan zou ik haar de tijd geven. Maar u kunt haar altijd natuurlijk een appje of wat dan ook sturen om haar te laten weten dat jullie nog steeds aan haar denken. En dat jullie haar graag willen zien. Hopelijk hebben jullie hier wat aan. En dat ik jullie heb geholpen.