Wat moet ik hiermee?

Beste Jet, Dankjewel dat je je vraag hier op het forum stelt en ons om advies vraagt! Fijn om te lezen dat alles, voor zover dat kan, goed gaat sinds de scheiding. Minder fijn om te lezen dat je ex zo negatief praat tegen de kinderen. Ik herken de situatie waar je dochter in zit (helaas) wel een beetje. Ik woonde na de scheiding altijd bij mijn moeder, en ging om het weekend naar mijn vader toe. Altijd als ik bij mijn vader kwam kreeg ik vragen of opmerkingen van mijn stiefmoeder, bijna altijd heel negatief. Vaak waren opmerkingen over mijn moeder, over iets wat ze had gezegd of gedaan, maar soms ook over mijn stiefbroertje of mijn stiefvader. Elke keer wist ze wel iets te vinden waar ze iets negatiefs over kon zeggen en dat deed mij pijn, veel pijn. Maar er iets van zeggen durfde ik inderdaad niet, net als jij denkt van je dochter. Ik weet ook eigenlijk niet of mijn moeder hier iets van doorhad, aangezien ik het ook tegen haar niet durfde te zeggen. Bij mij is dit doorgegaan tot ik 20 was, toen pas heb ik er zelf iets van durven zeggen tegen mijn vader en stiefmoeder. Het is daardoor niet gestopt, maar in ieder geval wel een stuk minder geworden. Nu hoop ik voor jouw kinderen dat dit eerder stopt dan pas op hun 20e. Ik had het heel fijn gevonden als mijn moeder het had gemerkt, en er iets van had gezegd tegen mijn vader. Daarom is mijn advies in deze situatie ook om met de vader hierover te praten. Je schrijft dat jullie dingen prima met elkaar kunnen bespreken, misschien dat je dit onderwerp dan ook een keer zou kunnen aankaarten? Dit hoeft dan niet meteen boos of aanvallend, maar ik denk dat je best kunt zeggen wat je waarneemt en merkt aan je kinderen. Dat jij merkt dat zij het daar moeilijk mee heeft. Dat hij best zijn mening mag hebben, maar dat het voor kinderen (zeker kinderen met gescheiden ouders) extreem moeilijk/pijnlijk is om de ene ouder negatief over de andere ouder te horen praten. En aan de andere kant denk ik, aangezien je schrijft dat je dochter 14 is, dat het zelfs een idee is om hier met je dochter zelf over te praten, en te vragen wat haar behoeften zijn en hoe je haar zou kunnen helpen. Ik had het denk heel fijn gevonden als mijn moeder dat had gedaan in die tijd. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn advies! Veel liefs, Samantha

Lieve moeder, Bedankt voor uw berichtje op het forum, wat fijn dat u uw verhaal met ons wilt delen. Goed om te horen dat het meeste rondom de scheiding goed gaat, maar wat naar dat vader zo negatief praat. Ik kan me goed voorstellen dat u zich afvraagt wat u hiermee moet, ik weet namelijk dat mijn moeder zich jaren lang inzette voor positief contact met mijn vader en dat zij hier helaas vaak weinig voor terug kreeg. Mijn vader, opa en oma hebben door de jaren heen ook weleens negatieve dingen gezegd over mijn moeder. Zij zeiden dan bijvoorbeeld dat zij een heks was en benoemden wat zij in hun ogen verkeerd deed. Ik vond dit altijd heel naar en probeerde er niet naar te luisteren. Dat uw dochter niet tegen haar vader durft te zeggen dat hij dit niet moet doen, herken ik wel. Zelf durfde ik er ook niets over te zeggen, ondanks dat het me echt een rot gevoel gaf. Maar eigenlijk wílde ik er ook niets over zeggen, ik wilde me er niet mee bezig hoeven houden en wilde het eigenlijk graag zo snel mogelijk vergeten. Ik vind het dan ook best moeilijk om een goed advies te geven in een situatie als deze. Ook omdat ik ook weet hoe moeilijk het voor mijn moeder was om het negatieve gedrag van mijn vader te veranderen. Nu denk ik hard op, maar zou de open brief aan alle gescheiden ouders van Villa Pinedo misschien kunnen helpen in deze situatie? Deze vindt u hier: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/. Dit is een brief geschreven vanuit de ogen van kinderen van gescheiden ouders, die in mijn ogen perfect beschrijft hoe we ons voelen en hoe het voor ons is na de scheiding. Zou het kunnen helpen als vader deze brief leest? Wie weet wordt hij zich dan bewust van zijn gedrag en wat voor gevolgen dit heeft voor de kinderen? Stiekem vraag ik me zelf weleens af hoe het gegaan was als mijn vader deze brief had gelezen toen ik ermee zat. Wie weet was het dan veel eerder gestopt? Helaas was Villa Pinedo er toen nog niet (nu gelukkig wel!). Wat ik u verder nog graag wil mee geven, is dat ik mij nu ik ouder ben besef dat mijn moeder wel op een andere manier heel veel voor mij betekend heeft. Ze kon het gedrag van mijn vader niet voor mij veranderen, maar heeft zelf ondanks alles nooit iets naars over hem gezegd in mijn bijzijn. Ze heeft altijd met liefde geluisterd naar hoe het weekend bij mijn vader was en heeft mij altijd aangemoedigd om naar hem toe te gaan. Zodoende heeft ze mijn in ieder geval één thuis kunnen bieden waar ik alles kon vertellen en waar ik werd aangemoedigd om van beide ouders te houden. Dit is in mijn ogen al goud waard! Ik hoop dat u hier iets aan hebt. Heel veel succes in ieder geval, ik hoop dat het snel een beetje beter wordt! Liefs, Zoë