Wat kan ik doen als stiefouder?

Hallo stiefmoeder, Allereerst vind ik het heel fijn om te lezen dat je er alles aan wil doen om er goede band te hebben met de stiefkinderen, zoals je zelf al aangeeft misschien soms wat te graag. Ik heb zelf een goede band met mijn stiefmoeder, maar wat je band juist goed gemaakt heeft is dat ze altijd een gepaste afstand bewaard heeft. Ze gunde mij juist momenten met mijn vader. Ik heb ook nooit uit mijzelf contact gezocht maar vond het wel fijn om berichtjes te krijgen als fijn weekend, succes met je toets etc. op deze manier kon ik reageerde als ik wilde maar hoefte het niet. Deze ongedwongen contacten maakte het voor mij heel fijn, ze was bereikbaar en toch moest ik niets. Ook vond ik het fijn als ze open en zonder vooroordelen was (met name over mijn moeder). Hopelijk heb je iets aan mijn tips!

Lieve L, Bedankt voor jouw vraag! Als eerste wil ik zeggen dat ik het heel mooi vind om te zien dat je een goede band met jouw stiefkinderen wil opbouwen! Ik heb zelf twee keer te maken gehad met stiefouders. De eerste keer was ik nog heel jong. Allebei mijn ouders kregen een nieuwe partner. Met hen had ik niet zo een hele goede band. Ze bemoeide zich heel erg met mijn leven/opvoeding. Ook had ik niet echt de tijd om te wennen aan deze nieuwe mensen in mijn leven. Mijn vader en zijn (ex)partner gingen uit elkaar en hetzelfde gold voor mijn moeder en haar (ex)partner. Later kregen zij beiden een nieuwe partner. Deze mensen zijn nog steeds in mijn leven en met beiden heb ik een super goede band! Een van de belangrijkste redenen waarom ik zo een goede band hebt met beide partners, is dat ik de tijd heb gekregen om aan hen te wennen! En dat is dan ook wat ik wil meegeven. Geef jouw stiefkinderen de tijd om jou beter te leren kennen, uit mijn eigen ervaring kan ik vertellen dat dit mij heel erg heeft geholpen om een goede band met mijn stiefouders op te bouwen! Lieve L, ik hoop dat je wat aan mijn advies hebt! Liefs, Veronique

Hoi L, bedankt voor je berichtje op het forum. Ik kan me voorstellen dat deze situatie je pijn doet. Ik heb sinds 5 jaar een stiefvader en, omdat ik al wat ouder was toen mijn ouders gingen scheiden, was er geen sprake meer van opvoedingskwesties waarmee hij te maken had. Wel hebben we een goede band samen; We kunnen met elkaar lachen en serieus praten. Toch is het niet zo dat we elkaar appen of dat ik vraag met hem af te spreken (dat doen we eigenlijk nooit samen, alleen als mijn moeder er ook bij is). Dat we dat niet doen, neemt niet weg dat hij niet belangrijk voor me is. We hebben een goede band, maar die gaat niet zover dat we elkaar opzoeken of dagelijks/wekelijks appen. We sturen elkaar met verjaardagen of belangrijke dingen wel eens een appje, maar dat is het dan ook. Je geeft zelf aan dat je een prima band met je stiefkinderen hebt, dus ik denk dat je die zeker mag koesteren. Dat ze je niet appen of niet uit zichzelf willen afspreken, zegt niks over de kwaliteit van jullie relatie vind ik. Misschien zijn ze daar niet zo mee bezig of denken ze daar niet aan, maar dan nog ben jij wel in hun leven en dat is het belangrijkste. Dat je die goede band met ze hebt, is heel wat waard, toch? Ik zou me vooral daar op focussen en kijken naar de dingen die wel goed gaan (en dat zijn er vast genoeg). Wie weet verandert de band nog als de kinderen wat ouder worden. Voor nu denk ik niet dat het zin heeft om dingen heel anders te gaan doen zoals je ze al doet. Dan wordt het misschien geforceerd en dat heeft niet het effect wat je wilt bereiken. Als je het fijn vindt, zou je ze natuurlijk wel kunnen vertellen dat ze bijvoorbeeld altijd bij je terecht kunnen (of iets anders wat je graag tegen ze wilt zeggen). Waarschijnlijk weten ze dat al, maar doordat je het uitspreekt, worden ze zich er bewuster van. Het is dan aan hen wat ze met die boodschap doen. Nogmaals: ik zou vooral genieten van het feit dat je een goede band met ze hebt, wat dat is heel wat waard! Hopelijk heb je hier iets aan. Sterkte en liefs, Nadine