Wat heeft mijn zoon nodig?

Hoi Mandy, Wat goed dat je hier om advies vraagt en dat je Villa Pinedo hebt weten te vinden. Het klinkt alsof jullie (en vooral jullie zoon!) in een erg lastige situatie zitten. Ik vind het goed en betrokken van je dat je hier om advies vraagt. Toen ik jong was hebben mijn ouders ook erg veel ruzie gemaakt en ik heb ook meerdere keren het gevoel gehad partij te moeten kiezen. Dat is een ontzettend naar gevoel en een positie waar je als kind hoe dan ook niet in terecht wil komen. Wat je zoon van je nodig heeft, is onvoorwaardelijke liefde. Jij kunt hem als ouder het gevoel geven dat hij niet hoeft te kiezen tussen zijn ouders, door dat gewoon tegen hem te zeggen. Ik had het heel fijn gevonden als één van mijn ouders tegen me had gezegd dat het altijd oké was, welke keuze of beslissing ik ook zou maken. Het is rot dat je merkt dat de vader van je zoon hem betrekt bij de ruzies. Dat zou niet moeten. Als ik als kind bepaalde verhalen van mijn vader te horen kreeg en mijn moeder daar 'de andere kant van het verhaal' van ging vertellen (om zich te verdedigen) voelde ik me daar alleen maar ontzettend vervelend over. Dan krijg je inderdaad het gevoel te moeten kiezen, en het gevoel niet de waarheid te weten. Het gevoel dat er iemand tegen je liegt (want bij twee tegengestelde verhalen klopt er altijd ergens iets niet). Ik begrijp goed dat je de behoefte hebt om in de verdediging te schieten, maar ben je er vooral van bewust dat dat absoluut niet is wat je kind nodig heeft. Daarmee zet je hem alleen maar in een lastigere positie, denk ik. Wat ik had gewild: een knuffel, een arm om mijn schouder, een beetje empathie tonen voor de situatie waar je zoon in zit, zeggen dat het rot voor hem moet zijn. Juist door eens een keer niet in die verdedigingsmodus te schieten, geef je je kind de ruimte. Ik ben benieuwd wat er zou gebeuren als je zou ophouden met verdedigen en in discussie gaan. Geweldloos communiceren. Op een empathische en respectvolle manier. Dat is niet makkelijk als je gebukt gaat onder allerlei emoties en heftige dingen die gebeurd zijn, maar ik denk wel dat dat een sleutel naar de oplossing zou kunnen zijn. Sterkte met de situatie en laat vooral van je horen als je nog een vraag hebt! Anne

Hi Mandy! Mijn complimenten dat jij je verhaal hier deelt op ons forum.En wat fijn om te lezen dat je er graag wilt zijn voor jouw zoon en dat je niet wilt dat hij tussen jou en je ex-partner in staat. Mijn gescheiden ouders hadden vroeger altijd contact via de mail en als er echt iets uitgesproken moest worden, deden ze dat telefonisch. Dat is ongeveer 15 tot 10 jaar geleden, dus toen had je nog geen What's App ;) Maar ik moet ook eerlijk zeggen, dat ik confrontaties ook soms onbewust aan ga via de App. Later baal ik daar dan van, want vaak weet je helemaal niet wat de ander écht bedoelt via een Appje en kan je dan iets heel anders opvatten dan daadwerkelijk iets is bedoeld. Maar zo te lezen, ben je daar zelf ook bewust van en wil je dat de volgende keer anders doen. Dat raad ik ook zeker aan! Wat ik onder andere lees is dat je een manier wilt vinden om met jouw ex-partner te communiceren zonder dat jouw zoon daarin wordt betrokken en daar niets van meemaakt. Mijn ouders deden dat dus via de mail en ik heb daar nooit iets van meegekregen. Het bellen deden ze ook op momenten dat ik daar niet bij was. Dat vind ik nog steeds super fijn. Want ze communiceerden wel met elkaar, hoe moeilijk de situatie ook was en hoe oneens ze het af en toe ook met elkaar waren: ik kreeg het niet mee. Tenzij er natuurlijk iets met mij besproken moest worden, dan bespraken ze samen op wat voor manier ze dat wilden doen. Ik begrijp je gevoel dat je je zelf wilt verdedigen tegen over je zoon omdat je gefrustreerd bent hoe je ex-partner dit aanpakt. Maar ik ben er zeker van dat als je dit niet doet, je zoon veel beter met de situatie om kan gaan en een positieve herinnering er aan over houdt. De ruzie met jouw ex-partner is op dat moment iets tussen jou en je ex-partner en niet iets tussen jou, vader en zoon. Het is niet zijn verantwoordelijkheid daar iets mee te moeten doen, hij krijgt namelijk alleen maar het gevoel dat hij een partij moet kiezen en loyaal moet zijn aan één van zijn ouders. Ik hoop dat je een manier kan vinden dit te bespreken met jouw ex-partner en hem begripvol duidelijk kan maken hoe deze situatie voor jou voelt als jullie zoon tussen jullie in wordt gezet. Probeer samen afspraken te maken hoe jullie in de toekomst opvoedingsvraagstukken met elkaar bespreken. Ik lees dat het contact vele jaren goed verliep, dus ik hoop dat jullie dat contact weer met elkaar kunnen herstellen in het belang van jullie zoon! Succes Mandy, je bent een hele betrokken moeder. Liefs, Amber