Hij praat niet met ons

Hallo Tineke, Wat goed van je dat je je verhaal met ons deelt. Wat een benarde situatie zeg, maar zeker fijn om te horen dat de scheiding gemoedelijk verloopt. Het is wel erg begrijpelijk dat je zoon niet zijn hoofd erbij kan houden op school. Absoluut wel zonde uiteraard. Het enige wat ik eigenlijk kan zeggen is dat het tijd nodig heeft. Dit ook met name omdat jullie wel gaan scheiden, maar nog allemaal onder 1 dak leven. Dat is erg lastig. Je kan proberen of er iemand op school is (docent, decaan of vertrouwenspersoon) die eventueel met hem zou kunnen praten. Zelf heb ik dat ook (voor kort) ervaren. Mijn ouders hadden verteld te gaan scheiden, maar 1 of 2 maanden later gingen zij gesplitst verhuizen. In die periode was het bij ons ook niet meer zoals daarvoor. Maar dat mijn ouders eenmaal apart woonden, kwam het besef er wel en leerde ik ermee omgaan. Op langere termijn kan je je zoon helpen met zijn schoolwerk (als er tijd voor is). Dan ben je samen met je zoon bezig aan school en kan je ook naar bepaalde dingen vragen. En misschien zal hij ook wel wat vertellen. Ik hoop dat alles gemoedelijk blijft verlopen voor jullie Succes Tineke, Groeten Jonathan

Beste Tineke, Bedankt voor uw bericht op ons forum. U vindt het moeilijk om goed te handelen in deze situatie. Dat merk ik terwijl ik uw berichtje lees. Ik kan dit ook heel goed begrijpen, want het is ook niet niets om door deze periode heen te gaan. Ik herken de situatie wel. Ik ben een kind van gescheiden ouders en heb zelf ook in een soortgelijke periode gezeten. Op school ging het niet goed en ik had nergens zin in. Dit heeft voor mij een aantal gevolgen gehad in die periode. Ik moest bijvoorbeeld een niveau lager gaan doen op de middelbare school. Toen dit erbij kwam, werd het voor mijn gevoel alleen nog maar erger. Gelukkig kwam er daarna een betere periode. Ik heb veel steun gehad van mensen om mij heen en dat heeft mij geholpen. Uiteindelijk ben ik weer een niveau omhoog gegaan op de middelbare school en ik voelde mij beter dan ooit tevoren. Zo'n periode na de scheiding is heel gewoon. Het enige wat je kunt doen, is op tijd aan de bel trekken en hulp zoeken, hierdoor kun je mogelijke gevolgen voorkomen. Voor uw zoon is het heel belangrijk om iemand te zoeken waarmee hij kan praten over de situatie. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een mentor/studieloopbaanbegeleider of een maatschappelijk werker op school, maar deze persoon kan ook een goede vriend/vriendin of iemand uit de straat zijn. Er zijn hierbij maar twee dingen belangrijk: de persoon moet iemand zijn die uw kind vertrouwt en iemand die onpartijdig is/geen kant kiest in de situatie. Door uw zoon met zo'n persoon te laten praten, kun je veel pijn van de scheiding verzachten. Hierdoor kan uw zoon de scheiding iets meer een plekje geven. Dit gebeurt niet van de een op de andere dag, zoiets heeft tijd nodig, maar door hier met iemand over te praten kun je die tijd zoveel mogelijk beperken. Ook is het eens goed om zelf met uw zoon en ex-partner rond de tafel te zitten. Al is het maar alleen zodat uw zoon kan vertellen wat hij fijn vindt in de scheiding. Rekening houden met het belang van uw kind is de grootste wens die een kind in een echtscheiding heeft. Ik wens u veel succes en sterkte met de situatie. Met vriendelijke groet, Aron