Planning

H, 36 jaar

Hallo lief kind kinderen, Wat fijn dat ik jou een vraag mag stellen. Misschien is het wel een erg moeilijke... Als je de vragen niet wilt of kunt beantwoorden, is dat natuurlijk helemaal oké! Waar ik benieuwd naar ben gaat over de planning. En of jij daar invloed op wilt hebben? Dat jouw stem ook meetelt bij hoe vaak je naar je moeder of vader wilt? Ook als je nog geen 12 bent... Stel dat je je vader mist als je bij je moeder bent. Of je mist je moeder als je bij je vader bent. Zou je dit dan willen delen, als je ouders ernaar zouden luisteren? Hoe zou het voor je zijn als je dit openlijk mocht delen, als je ouders het niet persoonlijk zouden opvatten, maar jou graag willen helpen in jouw behoefte (je andere ouder zien) te voorzien? Stel je voor dat het je ouders blij zou maken als ze hierin zouden kunnen bijdragen. Dat ze graag willen doen wat jou echt gelukkig maakt..? Of zou je het alleen maar moeilijk of verwarrend vinden als je ouders er zó mee omgingen? Is het gemakkelijker om een planning te hebben en dat iedereen zich daaraan houdt en er verder niet over praat..? Ik heb een kind van 8 en toen haar vader en ik gingen scheiden, heb ik haar steeds gezegd dat als ze papa mist ze me dit mag vertellen. En als ze het me vertelt probeer ik ervoor te zorgen dat ze hem dan kan zien, ik bel hem op en ik nodig hem bijvoorbeeld uit voor een kop thee. Of hij neemt haar even mee om een ijsje te eten. Een ander kind kan immers zijn vader en moeder ook erg vaak zien..? Waarom een kind met gescheiden ouders dan niet als het kind dat graag wil..? Dat leek mij niet eerlijk... Wat denk jij? Ik ben erg benieuwd naar jouw reactie, met een warme groet van een moeder :)

Stel je eigen vraag

OF

Reacties (2)

Zoë

meer dan 9 jaar geleden

Hi moeder, Wat fijn om te horen dat je zo goed mee denkt uit het belang van het kind. Mijn ouders zijn inmiddels 15 jaar uit elkaar. Het was in het begin heel vreemd voor mij en onwennig. Maar mijn ouders hebben altijd duidelijk gemaakt dat mijn belang voorop stond. Er werd ook altijd duidelijk overlegd met elkaar ondanks dat ze niet meer samen woonde. In de meeste gevallen heb ik dit altijd als zeer prettig ervaren. (Tenzij ik de troef gebruikte 'van mama mag dat wel hoor pap' en m'n vader dan zei 'oh okay, nou dan bel ik mama wel even om dat te vragen'. Dan werkte dat nog wel eens in mijn nadeel ;-) haha) Ik heb zelf altijd inspraak gehad met bijvoorbeeld de planning. Ik ging altijd de 1e week naar m'n moeder en die week erna naar m'n vader. Maar namate ik ouder werd was dit niet handig meer, steeds meer spullen om te verslepen.. Dat heb ik toen aangegeven en hebben we samen besloten dat we om de 2weken doen. Dit was voor mij heel fijn! Maar 2 weken zonder je moeder of vader is best lang natuurlijk... Het was dan ook nooit een probleem als ik aan m'n moeder vroeg of ik morgen bij papa mocht eten. Was allemaal prima, zolang er maar over gesproken werd. Ik denk dan ook dat jouw idee een goed is. Probeer je kind mee te laten denken en te vragen wat haar fijn zou lijken om af te spreken. En hou vooral contact met haar vader, overleg en hou dingen bespreekbaar. Ga vooral door met hoe je het aanpakt. Denk dat je kind dit, als ze wat ouder is, alleen maar erg kan waarderen. Voor mij heeft het erg geholpen dat mijn ouders nog op goede voet stonden en dat alles met zn 3e bespreekbaar was. Ik hoop dat je er wat aan hebt! Groet

0

Rosa

meer dan 9 jaar geleden

Hallo, Bedankt voor je bericht op ons forum. Ik vind het super dat je advies komt vragen. Ik was 14 toen mijn ouders gingen scheiden, dus ik was wat ouder dan jouw kind. Maar wat voor mij het waardevolste is geweest is dat ik altijd het gevoel heb gehad dat ik alles tegen papa of mama kon zeggen. Ik had nooit het gevoel dat ze het erg vonden, dit is heel belangrijk voor mij geweest. Volgens mij zijn jullie hier heel erg mee bezig, daar wil ik heel veel complimenten voor geven. Ik denk dat het super is hoe jullie dit doen. Groetjes Rosa

0

respond to letter