Hun vader

Hoi Marjolein, Ik weet natuurlijk niet goed wat er zich heeft afgespeeld tussen de vader en de kinderen, maar ik kan me wel verplaatsen in het oudste kind dat er tegen op kijkt om zijn vader te zien, dit had ik zelf namelijk ook altijd. Omdat het ook nog eens een keer een 'moet' is, wordt het steeds moeilijker voor het kind om erheen te gaan. Als het mogelijk is om met de vader erover te praten lijkt me dat sowieso een goed idee. In een gesprek met jullie beiden kan hij misschien hardop benoemen hoe hij zich voelt en kunnen jullie samen een oplossing zoeken. Als ie dat eng vindt kan ie misschien ook een brief schrijven. Verder heeft het mij altijd geholpen om te bedenken dat het mijn vader gelukkiger maakt om mij te zien, want andersom was dat niet zo en ik kon ook niet bedenken waarom het belangrijk zou zijn om hem dan alsnog te blijven zien. Misschien wordt het leuker om te gaan als je afspreekt met de vader om leuke dingen te doen in die 6 uur, dan weten de kinderen waar ze zich op voor kunnen bereiden en wordt het wellicht iets om minder tegenop te zijn. Dit kan ook gewoon zijn in de vorm van samen puzzelen of iets met lego bouwen, misschien hebben vader en zoon wel iets wat ze allebei leuk vinden. Ik hoop dat je een beetje geholpen bent en ik wens jou en je gezin veel sterkte met de situatie waar je in zit, het is niet altijd makkelijk en het is daarom super goed dat je hier een bericht geplaatst hebt!