Tijdje bij mij

Dag moeder, Ik kan me voorstellen dat dit een lastige situatie is voor jou. Aan de ene kant wil je het beste voor je kind, maar aan de andere kant wil je je kind ook niet laten kiezen. Ik vind het mooi om te lezen dat je het terecht vindt dat hij niet wilt kiezen, want dat moet je hem ook niet laten doen. Wat je echter wel zou kunnen doen, is dat je het er rustig eens met hem over kan hebben. Hoe jij alles ziet en uitlegt waarom je denkt dat het misschien beter voor hem is om even bij jou te komen wonen. Ik zou daar wel nadrukkelijk bij zeggen dat het jou om zijn welzijn gaat, dus niet dat hij denkt dat je hem "voor je wilt winnen". Misschien wil hij het niet (meteen), maar dan heeft hij wel gehoord wat jij er precies van vindt en kan hij daar over na gaan denken. Je kunt hem er niet toe dwingen, hij is 18 en mag zijn eigen keuzes maken. Je zult moeten wachten en hopen. Ik hoop dat je hier wat aan hebt, heel veel succes in ieder geval! Liefs van Desi

Lieve moeder, Allereerst bedankt voor het delen van uw situatie. Goed dat u ons om onze ervaringen vraagt om te kijken wat het beste is voor uw zoon. Het eerste wat in mij op komt is; laat uw zoon beslissen. Zo lang zijn ontwikkeling niet ernstig belemmert wordt of zijn situatie onveilig is is het beter om zijn wensen te volgen. Hij is hier het gelukkigste bij en vindt dat dit het beste voor hem is. Qua praten is 18 jaar een lastige leeftijd. Sommige jongeren praten dan sowieso minder met hun ouders over hun gevoelens etc. en na een scheiding kan dit ook minder zijn. Laat hem weten dat u er voor hem bent. Dat als hij wel wilt praten dat hij weet waar hij terecht kan. Geef hem deze tijd! Ik hoop dat u hier iets aan heeft. Met vriendelijke groet, Minouk Visser

Beste Moeder , Ik dacht laat ik deze even reageren omdat onze leeftijd ( ik en uw zoon ) vrij dicht bij elkaar komt. Wat jammer om te horen dat de communicatie tussen jullie en de zoon niet goed is. Vaak is het toch wel belangrijk dat er goed gecommuniceerd word , wil er een oplossing komen. Misschien is er wel een ander persoon waar die mee wil praten, misschien een therapeut, niks om je voor te schamen. Kijk inderdaad naar zijn leeftijds genoten, kijk dan wel of de antwoorden reeél zijn. Voor een kind is het wel goed beide ouders nog te zien en spreken. Wat houd hem gesloten , je moet je openen wil je het aangaan en verder kunnen, anders blijf je voor eeuwig vast. Veel succes, Mvg, Pim