Ze mist mij

Hoi! Mijn advies is om er met je dochter erover te praten. Vraag wat zij graag wil. Als ze er echt veel last van heeft dan zal er misschien toch iets moeten veranderen. Als je oudste dochter het prima vind zoals het nu is dan kun je het beter zo laten. Ze zouden best op andere tijden naar hun vader kunnen gaan, maar dat moet je ook vragen aan de oudste. Als haar zusje ineens nie tmeer mee gaat heeft dat namelijk ook effect op haar. Als de vader het er echt niet mee eens is of je dochter toch wel zo door wil maar jou gewoon er mist kun je ook proberen contact te houden als ze bij haar vader is. Bel/facetime haar bijvoorbeeld een paar keer zodat ze je minder mist maar toch bij haar vader kan zijn. Misschien als ze ouder wordt krijgt ze daar minder behoefte aan en kan ze je beter missen. Bij mij was het de eerste 2 jaar ook erg wennen, en ik moest juist huilen als ik mijn vader 2 weken niet zag. Toen kwam hij elke woensdag bij ons thuis en toen dat niet meer ging deed hij elke woensdag een drankje met ons. Dat is ook een optie, om die periode dat ze bij haar vader is op te breken door een bezoekje (jij naar haar toenof zij naar jou). Ligt natuurlijk aan hoe ver jullie van elkaar af wonen en hoelanf ze bij haar vader is. Succes, Amélie

Beste moeder, Wat goed om te lezen dat je zo om je dochters geeft. Ik ben zelf ook kind van gescheiden ouders, en ik heb het altijd belangrijk gevonden dat ik als kind naar mij werdt geluisterd als ik ergens moeite mee had. Dat jij zelf al aangeeft dat je Hern lastig vind geeft al aan dat je luistert. Dat zal voor uw dochter al heel fijn zijn. Als ik in haar situatie had gezeten zou ik het heel fijn vinden om te praten met zowel mijn vader als moeder om dit te overleggen en hierin een oplossing te vinden. Het kan soms echt lastig zijn om altijd maar te moeten wisselen van huis en ouder, dus ik begrijp haar heel goed. Hulp vanuit beide ouders zou denk ik heel prettig zijn. Groetjes Pieter