Hoe steun ik mijn kinderen?

Hallo, Dank u wel voor uw verhaal. Wat een heftige en lastige situatie, ik zou ook niet een passend advies of een alles oplossende tip. Maar ik vind het wel begrippelijk dat de kinderen niet meer naar vader willen als deze lossen handjes heeft. Ik zou de kinderen ook echt niet verplichten en zelfs een rechter zal dit wellicht in zien. Om de hele situatie rond rond de rechtzaken niet nog moeilijk voor de kinderen te maken zou ik wel alles tot een bepaalde hoogte open en eerlijk bespreken, en hun een stem hier in geven. Hun hier in mee laten beslissen geeft hun niet het gevoel dat ze gedwongen worden. Veder hun zo veel mogelijk uit schot houden als het om ruizies gaat. Ik hoop dat u en de kinderen hier wat aan hebben. Veder kunt u ook u kinderen de tip geven het forum eens te bekijken om het verhaal van hun kant kwijt te kunnen. Veel sterkte en met vriendelijke groet, Anouk

Hi,

Bedankt dat je jouw verhaal deelt op ons forum! Ik begrijp aan je tekst dat je je in een erg lastige positie bevind, waar je zeker niet om hebt gevraagd. Ik kan me goed voorstellen dat de kinderen bijna overspannen zijn geraakt. Ik vond het ook altijd erg moeilijk om tussen volwassenen in te moeten staan voor een conflict die om jezelf, het kind, gevoerd wordt.

Het steunen van je kinderen is in deze situatie het beste wat je kunt doen, omdat je weinig tot geen invloed hebt op wat anderen over je zullen zeggen of van je vinden. Het is natuurlijk wel moeilijk om je daar niets van aan te trekken, maar als het om steunen van je kinderen gaat, denk ik dat ouders hier inderdaad meer aandacht aan moeten besteden. Exen zullen hoe dan ook over elkaar praten. Het belangrijkste is op dit moment, denk ik, dat je je kinderen gerust kunt stellen. Je vraagt ons in je berichtje hoe je dit kunt doen.

• Mijn advies is om zelf in ieder geval altijd open en eerlijk in gesprek te gaan met je kinderen over hoe jij je voelt over de situatie, maar vooral ook heel veel luistert naar wat jouw kinderen ervaren in dit proces. Als jij open genoeg bent tegenover je kinderen, zullen zij dit gedrag ook weerspiegelen. Je kunt bijvoorbeeld vragen naar hun behoeften, zodat je hier in ieder geval gemakkelijker rekening mee kunt houden. Dit zal de druk die jouw kinderen ervaren enigszins kunnen verlichten.

• Aan de andere kant heb ik in mijn jeugd heel vaak gesprekken gehad met verschillende familieleden, maar ook met docenten op school of zelfs de buurvrouw. Het kan voor jouw kinderen misschien ook fijn zijn om verschillende mensen te hebben waar ze hun verhaal bij kunnen doen en die ze kunnen vertrouwen.

• Tot slot kan ik adviseren om onderzoek te doen naar praatgroepen, waarin kinderen bij elkaar komen die zich in een soortgelijke situatie bevinden. Je kinderen zullen erachter komen dat zij niet de enige kinderen zijn die zich in een dergelijke situatie bevinden. Hiermee zou je hen ook echt steunen. Alleen al kennis hebben van het feit dat er een groep leeftijdsgenoten bestaan die met hetzelfde of soortgelijke kampen, kan een groot deel van de lasten weghalen. Zoals eerder ook genoemd, zou je ze ook kunnen verwijzen naar villa pinedo, om hun verhaal kwijt te kunnen.

De casemanager van mijn vader kwam heel vaak met het aanbod om ons naar een praatgroep te sturen. Mijn vader is hier echter nooit mee akkoord gegaan. Achteraf had ik er wel spijt van dat ik niet was geweest, omdat ik toch wel vaak de behoefte heb gehad om leeftijdsgenoten te leren kennen die ongeveer hetzelfde probleem hadden.

Misschien is het heel makkelijk gezegd, maar probeer zelf ook positief te blijven. Je kinderen hebben op dit moment ook nog steeds behoefte aan tenminste een ouder die positief kan blijven en mogelijkheden kan blijven zien. Positief blijven lukt het best als je goed voor jezelf blijft zorgen. Hoe moeilijk de situatie soms ook is.

Ik hoop dat je wat zult hebben aan mijn berichtje!

Liefs en succes,

Mehtab