Wat is het beste?

Beste Noud, Bedankt voor uw berichtje op ons forum. U staat voor een onwijs moeilijke beslissing. Zoals u zelf ook al aangeeft, is een scheiding een grote impact voor het leven van kinderen. Kinderen hebben er veel verdriet van en het brengt ook veel moeilijke situaties met zich mee. Aan de andere kant is het bij elkaar blijven ook geen goede situatie. U geeft aan dat u (gelukkig!) geen ruzie maakt waar uw zoon bij is, maar natuurlijk krijgt hij ook mee dat zijn ouders niet gelukkig zijn samen. Momenteel denk ik dat mijn ouders een goede beslissing hebben genomen om te scheiden. Ook zij hadden geen ruzies waar ik bij was. De scheiding kwam dan ook als een grote shock. Ik heb er veel verdriet van gehad, maar nu kan ik inzien dat mijn ouders veel gelukkiger zijn zonder elkaar. Ook had ik anders nooit mijn stiefmoeder, -broer en -zussen op deze manier leren kennen. Ik kan me nu ook niet bedenken hoe het leven zou zijn als mijn ouders niet waren gescheiden. Ik denk dus dat het belangrijkste is om te bepalen of jullie op dit moment gelukkig zijn, want gelukkige ouders is het belangrijkste voor jullie zoon. Liefs, Lynn

Beste Noud, het is inderdaad een moeilijke situatie als je moet afwegen wat beter voor jezelf en/of uw zoontje is. Uit de praktijk blijkt vaak dat een scheiding een goede keuze is als de situatie er voor een kind op vooruitgaat (van ruzie en spanning naar meer rust). Als (ex) partners evengoed ruzie blijven maken na de scheiding dan is scheiding misschien niet de beste oplossing. Als u en uw partner er allebei gelukkiger van worden om uit elkaar te gaan, zonder daarna verder te gaan met conflicten, zal dat uw zoontje ook een beter gevoel geven. In mijn situatie was het een opluchting dat mijn ouders uit elkaar gingen omdat er toen geen spanning meer in huis was. De echte rust kwam pas toen ze ook stopten met ruziën (na de scheiding). Ik hoop dat u hier iets aan hebt, ik vind het fijn om te horen dat u denkt aan uw zoontje en hier een berichtje plaatst om een goede beslissing te kunnen nemen. liefs Pascalle