Dwingen?

Beste bezorgde moeder, De beste manier om dit op te lossen is om met haar te gaan praten en er proberen achter te komen wat de reden is dat ze niet wil gaan. Op deze manier kunnen jullie samen een oplossing vinden voor dit probleem. Ik twijfel er niet aan dat u alles al heeft geprobeerd, dus daarom lijkt het me inderdaad handig dat ze een tijdje niet hoeft te gaan. Op deze manier kunt u monitoren of ze verandert qua houding, humeur en gezondheid. Als ze verbetert, weet u dat het haar goed doet dat ze er niet heen hoeft te gaan en daaropvolgend een permanente oplossing zoeken met haar vader. Zo niet, dan komt ze vanzelf naar u toe met de vraag of ze weer naar haar vader mag. Als laatste wil ik u nog even wijzen op de workshop voor gescheiden ouders .In deze online workshop leert u hoe u als ouder uw kinderen zo goed mogelijk door de scheiding heen kan helpen. U zult leren hoe kinderen zich voelen in bepaalde situaties, wat in veel gevallen erg handig kan zijn, aangezien u na deze workshop een beter inzicht heeft op hoe u uw kind het gelukkigst maakt. Het lijkt mij zeker de moeite waard om hier even naar te kijken! Ik hoop dat uw kind zich snel weer beter voelt! Groetjes, Ruben.

Beste bezorgde moeder, Bedankt voor uw berichtje op ons forum. Ik kan me voorstellen dat u zich zorgen maakt. Het niet fijn om te merken dochter ergens met tegenzin heen gaat. Zeker als u alles al geprobeerd heeft en niets lijkt te werken is het heel vervelend. Wel vind ik het goed dat u het blijft proberen en haar de kans geeft om een relatie op te bouwen met haar vader, ook al wil ze dat zelf niet. Ik herken me in uw dochter. Ik was 9 toen mijn ouders gingen scheiden en in de jaren daarin vond ik het niet fijn om naar m'n vader te gaan. Het was niet een specifiek iets waardoor ik niet wilde gaan, maar ik vond het gewoon fijner en gezelliger bij mijn moeder. Ik voelde me daar meer thuis, denk ik. Ook mijn moeder heeft mij altijd gedwongen om te gaan. Onder het mom; het is je vader en ook hem moet je blijven zien, ging ik elke twee weken een weekend naar hem toe. Er zijn heel wat weekenden geweest dat ik moest huilen en niet wilde gaan. Ook bij vakanties, waar ik dus langer dan een weekend moest gaan, had ik er veel moeite mee. Als ik er eenmaal was, vond ik het wel prima, maar ik wilde ook altijd wel weer graag naar mijn moeder. Nu ik ouder ben en zelf mag bepalen waar ik wanneer ben, ben ik erg blij dat mijn moeder mij altijd heeft gedwongen om te gaan. Ik heb nu wel een band met mijn vader en ook al vond ik het niet altijd leuk, het heeft er wel voor gezorgd dat ik nu een goed contact heb met mijn vader en dat had ik echt niet willen missen. Nu ik op kamers woon, ga ik in het weekend ook vaker naar m'n moeder en ga ik alleen op bezoek bij mijn vader, maar dat vind ik prima. Ik zie hem nog steeds en dat is voldoende. Mijn advies is dan ook om uw dochter te blijven dwingen. Ik kan me voorstellen dat het voor u heel lastig is, maar uiteindelijk zal ze haar misschien net als mij dankbaar zijn. Mijn moeder heeft altijd gedaan alsof het erbij hoort, net zoals naar school gaan. Het is misschien niet altijd leuk, maar het hoort er wel bij. Ik wil er nog wel bij zeggen dat u uw dochter alleen moet dwingen als haar reden is dat ze het daar minder leuk vindt. Als uw dochter goede redenen heeft om het daar niet leuk te vinden, is de situatie natuurlijk anders. Hopelijk heeft u iets aan mijn bericht! Veel liefs, Lynn