Wat kan ik doen?

Beste Merel, Bedankt voor het delen van uw vraag en verhaal op het forum! Zoals u het omschrijft, wil ik ten eerste zeggen dat u goed met de scheiding omgaat. Al gaat het dan niet vlekkeloos, u probeert zo goed mogelijk oplossingen te vinden. Als ik in de schoenen van de zonen van uw vriend zou staan, zou ik misschien ook zo reageren. Scheidingen zijn gewoon ontzettend rot, en zeker als het zo plotseling was. Maar ik denk dat ze u nog wel gaan 'accepteren'. De jongste zoon is daar tenslotte al mee bezig. Als advies geef ik om met de jongste zoon contact te houden en hem vragen hoe veel contact hij wil. Ik zou niet te veel contact zoeken met de oudste zoon, maar hem nog meer laten wennen. Misschien kan uw vriend wel (nogmaals) aan hem vragen af te spreken, hij en zijn zoon. Verder zou ik aanraden dat uw vriend en zijn ex goed contact blijven houden! Uit ervaring weet ik dat het heel belangrijk is dat ze blijven communiceren. Veel sterkte en succes! Liefs, Emmeline

Hallo Merel, Bedankt voor je bericht op dit forum! Wat mooi om te lezen hoe je met alles omgaat. Ik vind het goed dat je als vriendin van hun vader er zo mee bezig bent en vooral het contact goed wil hebben tussen de kinderen en hun vader. Aan het verhaal wat je schrijft te lezen verwerken beide zonen het op hun eigen manier. Dit kan soms erg lang duren. Ik zou vooral aanraden dat hun vader er voor ze blijft zijn en appjes blijft sturen. Ondanks dat hij niet altijd een reactie zal krijgen weten ze dan wel dat hij moeite blijft doen en aan ze denkt. Verder is het misschien mogelijk dat vader een keer goed aan de oudste zoon uitlegt dat hij het echt geprobeerd heeft en er lang over nagedacht heeft (wanneer zijn zoon hiervoor open staat , een open gesprek). Zodat zijn oudste zoon niet het idee blijft houden dat het plotseling was. Ik denk dat je eerst de relatie met vader en zijn oudste zoon beter moet laten worden voor je je daar te veel in gaat mengen. Als hij contact wil weet ik zeker dat hij daar mee zal gaan komen. Verder denk ik dat als het nu prima gaat met de jongste zoon jullie best af en toe wat met elkaar kunnen doen. Zorg er wel voor dat hij zijn momenten met alleen zijn vader houdt. Dat is voor kinderen vaak erg belangrijk

Dag Emmeline en Catlin, Fijn dat er mensen meedenken! Geduld oefenen en de deur openhouden, daar komt het geloof ik vooral op neer. Voorlopig staat de oudste zoon nog niet open voor een open gesprek, maar hopelijk komt dat nog. Bedankt voor jullie fijne reacties! Merel