Niet zo vaak en zo lang

Hallo Anita, Bedankt voor het delen van je verhaal en wat een lastige situatie zeg! Als ik naar mijn gevoel en verleden kijk zou ik je als tip mee willen geven om echt een keer in gesprek te gaan met alleen vader hierover. Natuurlijk weet ik niet wat er gebeurd is en hoe jullie met elkaar omgaan(naast de ruzie over alimentatie) maar ik denk dat het vooral belangrijk is dat jullie zoon zich goed voelt. Probeer dan vooral op een rustige manier met elkaar te praten over zijn gedrag en gevoel en laat de alimentatie erbuiten. Verder is een gesprek met een docent, coach of iets dergelijks misschien een idee? zodat er iemand bij is die neutraal is. Wanneer een gesprek geen mogelijkheid is, is misschien een brief of een mail sturen een optie. Ook zou het misschien een idee zijn om met vader af te spreken dat hij ook af en toe alleen wat met zijn zoon doet? Ik weet uit mijn eigen ervaring hoe belangrijk dit kan zijn voor een kind. Wat het lastig maakt is dat hij waarschijnlijk ook de perikelen tussen jullie als ouders voelt en dat dit ook mee speelt in hoe hij zich voelt. kinderen hebben namelijk echt alles door. Verder vind ik persoonlijk dat het niet zo moet zijn dat een kind huilend naar een van zijn ouders moet worden gesleept. Ik denk zelf dat dit niet gezond is namelijk. voor verder advies zou je nog kunnen bellen met veilig thuis hierover (08002000) Wanneer je zoon zijn verhaal kwijt wil mag hij zijn verhaal altijd delen hier. Vanaf zijn 12de kan hij verder een uitnodiging bij de rechter aanvragen om de regeling eventueel door te nemen. Ik hoop dat hier genoeg tips in staan en ik wens jullie veel succes met de situatie. Liefs Catlin