Wil haar niet afwijzen

Hi Peggy en Patrick, Wat fijn dat jullie hier om advies vragen. Ik snap dat jullie in een lastig pakket zitten. Zeker nu dochter aangeeft dat ze haar mama mist, maar er verder weinig over los laat. Het is begrijpelijk dat dit een greep heeft op jullie gezin en ook invloed heeft op jullie andere kinderen. Ik vind het hartstikke fijn om te horen dat het contact met haar moeder en vriend goed verloopt en dat jullie samen de handen ineen slaan om haar te laten zien dat ze zich nergens zorgen om hoeft te maken. Hebben jullie weleens geprobeerd om met haar te praten? Wat haar zou helpen zodat ze haar mama minder mist? Is dat een foto op haar kamer, een vast bel moment? Of misschien een boekje waarin ze op kan schrijven wat ze allemaal meemaakt en dat ze dat met mama bespreekt wanneer ze daar is? Dan is mama voor haar gevoel misschien toch dichterbij haar en kan het gevoel van missen iets kleiner worden. Dat de andere kinderen aangeven dat ze het niet fijn vinden hoe het nu loopt is eigenlijk best wel logisch. Jullie doen hartstikke goed jullie best om haar te helpen en ook de andere kinderen. Misschien kunnen jullie eens met deze kinderen praten wat zij van de situatie vinden en hoe zij zich weer wat fijner gaan voelen? Ik snap heel goed dat jullie nu dit punt bereikt hebben waarop jullie haar wat vaker naar haar moeder willen laten gaan, dat zou ik zelf waarschijnlijk ook hebben in jullie situatie. Misschien is het een mogelijkheid dat zij iedere week een vaste dag extra bij haar moeder is? Zodat zij op de andere momenten gewoon in jullie eigen gezin komt en niet alleen wanneer jullie wat leuks ondernemen. Aangezien de relatie tussen jullie en haar moeder goed is, denk ik dat jullie dit prima kunnen overleggen. En dat jullie ook aan haar en haar moeder duidelijk kunnen maken dat de deur altijd voor haar openstaat, dat jullie nu het gevoel hebben dat ze zo ongelukkig is, en dat deze oplossing misschien even wat rust geeft aan haar. Ik wens jullie veel sterkte en ik hoop dat jullie allemaal de rust terugvinden. Veel liefs, Isabel

Hallo Peggy en Patrick, Bedankt voor het delen van jullie verhaal op dit forum! Wat een lastige situatie en wat moeilijk om te lezen dat ze zo veel verdriet heeft en de rest hier last van heeft! Als ik het zo lees dan voelt het voor mij dat ze heel veel opgekropt verdriet heeft. Al een keer gedacht aan het tekenen met haar over haar gevoelens? Dit is iets wat ik zelf veel met kinderen heb gebruikt en werkt vaak goed( ook als kinderen geen praters zijn). Je kan dan meerdere huizen maken (huis van de leuke dingen, niet leuke dingen en dromen). Je kan dit opzoeken onder 3 huizen van de signs of Safety. Op deze manier kan ze tekenen wat ze leuk vindt, minder leuk enz en hier kun je dan op doorvragen. Misschien is het verder een idee om haar een keer met iemand van buitenaf te laten praten? Bijvoorbeeld een juffrouw of school-maatschappelijk werker. Het kan zijn dat ze jullie wil beschermen en om deze reden niet open is en dat bij een buitenstaander misschien wel durft! Heel goed en mooi om te lezen dat jullie zo veel moeite doen en proberen er voor alle kinderen te zijn! Ook erg goed dat jullie onderling goed contact hebben met haar moeder. Misschien is de online cursus van villa pinedo nog een idee? Deze kun je hier vinden: http://www.villapinedo.nl//online-workshop/ Verder denk ik dat het belangrijkste is dat jullie er voor de kinderen zijn en laat merken dat de deur open staat. Welke keuze je ook maakt. Ik hoop dat jullie wat met deze tips kunnen. Heel veel succes met de situatie! Ik hoop dat het snel weer fijn is voor jullie allemaal. Liefs Catlin

hoi hoi. dankjewel voor jullie reactie, dit sterkt wel mijn beslissing voor haar. en natuurlijk blijf ik mij inzetten voor allen kinderen. heb inderdaad ook al aangekaart, om eens een buiten staander met haar te laten praten. we hebben nu al vooruitgang geboekt, het huilen is niet geweest. :) bel momenten maken de situatie alleen erger. enige waar ik nog niet aan had gedacht is het tekenen ,en lijkt me ook interessant om te doen. groetjes peggy patrick