Zorgen om zijn vader

Beste Ivon, Bedankt voor uw berichtje op ons forum! Fijn dat wij advies mogen geven over uw situatie. Ik kan me voorstellen dat het voor u best moeilijk kan zijn. U wilt dat uw kind gelukkig en zorgenvrij opgroeit. Zonder zorgen over een ouder. Helaas is dat bij uw zoon niet het geval. Ik snap daarom ook dat u zich zorgen maakt over uw zoon. Zelf heb ik me vroeger ook zorgen gemaakt over mijn ouders. Als ik bijvoorbeeld bij mijn moeder was en ik wist dat mijn vader helemaal alleen was, kon ik maar moeilijk genieten van de tijd die ik doorbracht bij mijn moeder. Ook andersom was het geval. Ik wist dat mijn moeder het moeilijk had als wij er niet waren en dat ze ons dan miste. Daarom probeerde ik mijn moeder ook vaak te bellen en berichtjes te sturen als ik bij mijn vader was. Heel lastig en vervelend, want als kind zijnde ben je dan altijd bezig om je ouders gelukkig te maken. Een taak die niet bij een kind hoort. Achteraf zou ik niet goed weten hoe mijn moeder of vader me hierbij hebben kunnen helpen of wat ze anders zouden kunnen doen. Ik denk dat vooral ook fijn was dat ik mijn zorgen met de andere ouder kon delen. Ook was het fijn om te horen dat mijn zorgen niet reëel waren. Ondanks dat heb ik er toch nog veel last van gehad. U vraagt om tips om het voor uw zoon makkelijker te maken. Ik denk dat u er al goed aan doet om uw zoon te vertellen dat het heel lief is dat hij zich zorgen maakt, maar dat het niet aan hem is om deze zorgen te hebben. Dat het wel goedkomt met zijn vader en dat het niet erg is als zijn vader hem mist. Ook kan het misschien helpen als zijn vader dit tegen hem zegt. Ik weet natuurlijk niet in welke mate u nog contact heeft met uw ex, maar als dit een mogelijkheid is, zou ik dit zeker overwegen. Als de zorgen extreme vormen aannemen, zou ik hulp inschakelen. Bijvoorbeeld een maatschappelijk werker of psycholoog die u hierbij kunnen helpen. Heel veel liefs, Lynn.

Hoi Ivon, Fijn dat u uw vraag stelt en dat wij mogen helpen! Ik herken mezelf wel een beetje in uw zoon, net als een heleboel andere kinderen van gescheiden ouders. Het is niet normaal om je zorgen te maken over je ouders, maar het is niet raar dat het (soms) gebeurt. Ik weet natuurlijk niet hoelang dit al speelt, maar het is misschien ook een kwestie van tijd voor uw zoon om te wennen. Als ik naar mezelf kijk zal het het meest helpen wanneer mijn vader zelf tegen mij zegt dat het goed is en dat hij zich niet alleen voelt. Als u het dan ook nog tegen uw zoon zegt is dat al helemaal goed. Misschien helpt het om vaak bellen met zijn vader, bied het hem dan aan. Ik hoop dat u wat aan dit advies heeft! Liefs, Emmeline