Verliefd

Beste Wim, Kan gebeuren. Jij kan niet bepalen wie jij leuk vind. Je kinderen zullen dat naarmate ze groter worden ook wel inzien. En misschien wel zelf ervaren. Maar geef ze wel het recht en de tijd om boos te zijn, want het is niet waar je trots op bent als je het over je vader hebt. En jij bent het grote voorbeeld van je kinderen, dus is dit voor hun een deuk in dit beeld. Als het totaal plaatje niet meer klopt (papa, mama en kinderen bij elkaar) dan hebben ze iets nodig om de schuld aan te geven. En dat heb jij ze gegeven. Maar je kinderen houden van je en zullen je gaan missen. Dus het heeft even tijd nodig.

Beste Wim, Dank u wel voor uw berichtje, ik snap dat u even niet weet wat u moet doen. Mijn ouders zijn ook gescheiden omdat hij verliefd was op een andere vrouw, en nee, dat werd hem niet in dank afgenomen. We waren boos, verdrietig en heel teleurgesteld. Mijn zus heeft tien jaar na de scheiding nog steeds geen contact met hem, nu is het zo dat hij altijd met die vrouw is samengebleven en volgens mij is het in uw geval al voorbij met die andere vrouw. Voor mij heeft het tien jaar geduurd om het hele proces te verwerken, eerst was ik boos op die vrouw, daarna was ik heel teleurgesteld in mn vader en vond ik die vrouw weer heel slim omdat ze had gekregen wat ze wilde, maar nu wil ik gewoon dat mijn vader gelukkig is en merk ik aan mijzelf dat ik niet geen contact met hem kan hebben. Daarom wordt het weer opgebouwd, maar de band en het vertrouwen heeft een onwijze knars gehad die niet (snel) meer de oude wordt. Dit betekent dat het tijd kost en dat u uw kinderen de tijd moet geven. Maar ik merk aan uw berichtje ook te lezen, dat u spijt heeft van deze actie en dit is natuurlijk iets wat u eerlijk toe kunt geven. Want dat laat zien dat het u iets heeft gedaan en dat u de kinderen heel belangrijk vindt en uw eer eventjes opzij kunt zetten. Mijn broer en zus hoefden dus geen co-ouderschap, waardoor al snel de keus was gemaakt om het voor mij ook niet te doen. Wat dat betreft kunt u zeggen dat mijn moeder het contact ook niet echt wilde behouden tussen mij en mijn vader. Maar dit heeft uiteindelijk geen rol gespeeld voor mij, omdat ik contact wilde met mijn vader heb ik dit weer opgezocht. Dit heeft tijd nodig gehad(jaren), maar ik heb zijn deur weten te vinden en ik ben hartstikke blij dat die deur bij hem altijd open is blijven staan. Ik vind het berichtje van Nicoline en Isa dan ook heel erg mooi verwoord, want dat klinkt echt heel erg herkenbaar allemaal. Ik wens u sterkte en ik hoop dat het allemaal snel weer beter gaat en dat u weer contact kunt opbouwen met uw kinderen. Liefs, Isabel