Hoe maak ik het makkelijker?

Beste moeder van twee dochters, Bedankt voor je bericht op ons forum. Mooi om te zien dat je 'ons', jongeren, om advies vraagt. Ik was zelf al 18 toen mijn ouders gingen scheiden. Dat verschilt dus nogal met iemand van 4 jaar. Maar: de boosheid herken ik. Ik voelde vooral woede nadat mijn vader was vreemdgegaan. Het lijkt me sterk dat jullie dochter hetzelfde voelt. Vaak reageren kinderen boos op situaties die ze niet kennen en moeilijk vinden. Dan weten ze niet hoe ze er mee om moeten gaan. Het beste is om te blijven communiceren, ook op jonge leeftijd. Dingen bespreken, uitleggen. Ook kan het zijn dat jullie dochter ruzies heeft meegekregen(?). Dat is vaak de grootste oorzaak van woede bij kinderen of ervaringen waarbij ze niet lekker in hun vel zitten. Als ouders is het bovenal zaak om de scheiding zo rustig en volwassen mogelijk te laten verlopen. Dit is extreem belangrijk voor de ontwikkeling van de kinderen. Probeer niet negatief over papa of mama te praten, maar vraag juist hoe het was. Voor veel kinderen komt de scheiding als een klap. Maar de grootste klap is om te zien dat je ouders elkaar nauwelijks meer iets gunnen en jij als kind daar middenin zit. Een kind hoort daar zo min mogelijk van mee te krijgen. Veel succes en sterkte gewenst! Yannick (23), forumcoördinator

Hallo moeder van twee dochters, Wat ik eigenlijk als enige tip in dit geval zou kunnen meegeven is; praat met je dochter en luister naar haar. In sommige gevallen zal dit soms wat lastiger kunnen zijn doordat ze nog jong is en haar gevoel waarschijnlijk niet zo goed kan uitdrukken, maar je zou het kunnen proberen met wat simpele vraagjes op een kinderlijke manier. Waarom voelt ze zich op zo'n moment zo boos? Hoe voelt ze zich nu papa en mama niet meer samenwonen? Vindt ze dit raar? Mist ze papa? En stel haar hierbij gerust. Je kunt haar bijvoorbeeld vertellen dat er heel veel kinderen zijn waarbij de papa en mama niet meer bij elkaar wonen. Zo zou je haar op een kinderlijke manier kunnen vertellen dat het soms kan gebeuren dat een papa en mama niet meer verliefd op elkaar zijn, maar dat ze nog wel even veel van hun kind blijven houden. Zo zou je ook kunnen vertellen dat het niet door haar komt dat jullie nu uit elkaar zijn. Je zou haar kunnen zeggen dat als ze zich boos of verdrietig voelt of dat wanneer ze haar vader mist, ze dit altijd aan jou mag vertellen en dat dit helemaal niet gek is. Ook zou je kunnen zeggen dat wanneer ze haar vader wilt spreken of zien, dit altijd mag en dat ze niet bang moet zijn om dit te vragen. Het blijft altijd moeilijk om de goede weg in te vinden in hoe je dit moet aanpakken en eigenlijk is er hiervoor ook niet één juiste manier. Het belangrijkste is om naar je kinderen te luisteren en uiteindelijk zal je hierdoor zelf de weg vinden in wat het beste zal zijn voor jou en je dochters. Veel liefs en succes, Nadia