Steeds verdrietig

Hallo S, Wat een lastige situatie voor jou, om je kinderen zo te moeten zien. Doordat ze nog zo jong zijn, kunnen ze ook niet precies zeggen wat ze voelen en denken. Misschien dat ze nog moeite hebben om steeds van de ene naar de andere ouder te gaan? Dit zou wellicht een oorzaak kunnen zijn. Ik zou het zelf ook erg lastig vinden, als ik in jou situatie zou zijn. Wel zou ik misschien naar een kinderpsycholoog met hen gaan. Ik denk dat deze een goede richtlijn zou kunnen geven. Want je geeft zelf aan, dat niks lijkt te helpen. Verder zou je misschien leuke dingen met je kinderen kunnen doen. Dan zorg je voor afleiding, waardoor ze misschien niet zo verdrietig zijn! Ik wens je veel liefs, Anne

Beste S, Dankuwel voor uw berichtje hier op het forum. Ik snap dat u niet zo goed meer weet wat u moet doen. Naar mijn idee durven de kinderen inderdaad hun gevoelens bij u te tonen en dat vind ik een goed teken, dat geeft namelijk aan dat zij zich vertrouwd voelen en dat zij hun emoties mogen laten zien. Probeer eens met ze in gesprek te gaan hoe het komt dat ze verdrietig/boos zijn en hoe zij denken dat het opgelost kan worden. Hebben ze meer een op een momenten met u nodig? Of juist af en toe wat meer ruimte voor zichzelf of willen ze juist meer samen doen. Misschien helpt een gesprekje met de juf of meester op school, zij maken uw kinderen natuurlijk ook veel mee en misschien weten zij wat een oplossing/oorzaak kan zijn voor het moment dat de kinderen boos en of verdrietig zijn. Ik hoop dat u hier iets aan heeft. Verder wil ik u nog even complimenten geven voor de manier waarop u naar mijn gevoel een liefdevolle en vertrouwde omgeving hebt gecreëerd voor uw kinderen. Veel sterkte, Isabel