Tempo bepalen
Johan, 50 jaar
Reacties (2)
meer dan 10 jaar geleden
Hallo Johan, Dit is een lastige situatie en zoiets hoor ik wel vaker in mijn omgeving. Misschien hebben je kinderen echt nog wat meer tijd nodig. Doordat je hen wat ruimte geeft en hen zelf laat bepalen of ze je juist wel of niet willen zien, bepalen zij het tempo. Voor jou zal dit wel lastig zijn, want jij wilt je kinderen natuurlijk zien. Misschien als je kinderen je langer niet hebben gezien, dat ze dan meer behoefte aan je hebben na een bepaalde tijd. Verder zou een gesprek ook eens goed zijn tussen jullie. Nog eens duidelijk maken dat jij niemand opstookt en dat jij erg van je kinderen houdt. Desnoods met de moeder van de kinderen erbij (indien dit mogelijk is). Als dit allemaal niet heeft geholpen, zou ik wel naar een psycholoog gaan. Die kan je vaak wat betere richtlijnen geven. Maar meestal is het ook maar een fase van de kinderen. Het zal vast weer goed komen. Ik wens je veel succes. Liefs, Anne
meer dan 10 jaar geleden
Beste Johan, Dankuwel voor uw berichtje! Deze situatie is heel lastig, maar ook heel herkenbaar voor mij. Ik denk dat mijn vader zich ook zo gevoeld moet hebben toen wij hem alleen berichtjes stuurde wanneer we onze cijferlijsten naar hem opstuurden. Dit was namelijk een van de afspraken tussen mijn ouders, dat we hem op de hoogte moesten houden van onze schoolresultaten. Jaren later besefte ik dat ik het contact met mijn vader toch wel miste en hebben we het contact weer opgebouwd. Helaas zal dit nooit meer worden zoals vroeger. Met de tijd krijgen de kinderen zelf de mogelijkheid om de situatie te overzien en om te voelen hoe zij hier zelf instaan en wat zij willen. Vervolgens zullen zij vanzelf contact met uw opnemen als zij hiervoor klaar zijn. Wat hierbij wel helpt is als zij het gevoel hebben dat zij welkom zijn en dat u achter ze bent blijven staan. Dit kunt u doen door ze altijd een berichtje te blijven sturen op bijzondere data (verjaardagen, feestdagen, etc) en door ze af en toe misschien een berichtje sturen met iets in de richting van: “hoe gaat het? Wellicht wil je me nu niet spreken, maar weet dat als er iets is dat de deur dan altijd voor je open staat.” Het is echt een lastige situatie en het kost heel veel tijd, maar ze zeggen dat de tijd alles heelt en ik geloof er echt in dat het uiteindelijk goed komt. Veel sterkte! Isabel
0

0