Nette manier

Dag Robnop, Bedankt voor je bericht op het forum. Allereerst wil ik aangeven dat het lastig is voor ons, het forumteam van Villa Pinedo, om op jouw verhaal te reageren. Wij weten het fijne niet van de situatie, willen niet zomaar 'een kant kiezen' en geven gericht advies vanuit onze eigen ervaringen. Daarom is het moeilijk om een passend antwoord te formuleren. En een ouderschapsplan wordt niet zomaar opgesteld. Heeft jouw zoon ook aangegeven waaróm hij niet graag bij zijn moeder is? Hoe weet je dat zo zeker? Ten slotte zou ik graag jouw zoon doorwijzen naar ons forum. Dan kan hij zelf zijn verhaal doen en kunnen wij gericht antwoord geven, omdat velen van ons ongetwijfeld een soortgelijke situatie hebben meegemaakt. Vriendelijke groeten, Yannick La Gordt Dillié (23) Forumcoördinator

Hoi Robnop, Dat is zeker een lastige situatie, en voor mij ook herkenbaar. Dit was namelijk ook de situatie voor mij en mijn vader toen ik 13 was. Met het enige verschil dat er daar nog wel wat communicatie was tussen mijn vader en mijn stiefvader (namens mijn moeder). Mijn vader heeft toen meerdere malen geprobeerd om een gewoon gesprek met mijn moeder te beginnen zodat ik meer bij hem kon zijn, maar dit is helaas niet gelukt. Na uitgebreid overleg met mij is mijn vader toen toch een rechtszaak begonnen. Ik heb een brief naar de rechter gestuurd en ben op kindgesprek geweest om uit te leggen waarom ik echt bij mijn vader wilde wonen (ik voelde me bij mijn moeder ook niet veilig). Na aanleiding hiervan stelde deze rechter mij een bijzonder curator aan. Uiteindelijk is alles goed gekomen voor ons en kon ik bij mijn vader wonen. Hier is het goed gekomen, maar dit zal natuurlijk niet altijd zo zijn, dus het is een beslissing om goed te overwegen. In elk geval denk ik dat mogelijke communicatie tussen jou en zijn moeder waarschijnlijk niet zal werken als het al zo lang niet goed gaat. Je kan het natuurlijk altijd proberen, met een bericht waar je de focus legt op het geluk van jullie zoon, dat dat het enige is wat jij belangrijk vindt. Maar het is natuurlijk niet mogelijk om haar tot samenwerking te krijgen als zij dat niet wilt. Verder zou ik er dus goed met je zoon over praten wat de mogelijkheden zijn, en wat hij wilt. Ga alleen tot actie over als hij 100% zeker is dat hij dit wilt, want zo’n rechtszaak laat ook een hoop schade achter. In het geval dat jullie toch voor een rechtszaak gaan, helpt het als hij op kindgesprek gaat en om een bijzonder curator vraagt (dit is een soort kinderadvocaat die hem en zijn wensen kan vertegenwoordigen in de rechtszaak, zo heeft hij invloed en een sterkere stem). Ik hoop dat dit verhaal een beetje help, veel sterkte met de beslissing en wat daarna mag komen.

Beste heer, Wat een zeer lastige situatie die ik herken. Kijk vooral uit dat als u uw zoon langer bij u houd dan dat offensieel mag dat uw vrouw u voor de rechter kan krijgen ook al slaat dit nergens op. Misschien is het handig een nieuwe rechtszaak te beginnen waarbij aangegeven word dat uw zoon u meer wilt zien. U kunt ook aangeven dat uw ex partner geen contact meer wilt. Vaak wel met dit soort zaken gaat er veel tijd over heen omdat het veel voorkomt. Laat uw zoon tegen zijn moeder duidelijk aangeven dat hij meer tijd met u wilt!! Een moeder wilt ook het beste voor haar kind Verder een hele lastige situatie waar niet veel aan gedaan kunt worden behalve als mevrouw haar gedachtes verandert. Succes!