Een zooitje van gemaakt

Hoi Miep, Fijn dat je zoveel begrip hebt voor de reactie van je zoons. Ik denk ook dat de beste manier om de relatie tussen jullie weer beter te maken is om dit ook aan hen te laten weten, en zo een open conversatie te starten. Uit je verhaal maak ik op dat jullie zoons al wat ouder zijn en ook al uit huis wonen? Dat betekent sowieso dat jullie hier een volwassen gesprek over kunnen hebben. Op een bepaalde leeftijd kunnen kinderen ook beter accepteren dat ouders ook mensen zijn, en dus fouten maken. Maar hier is het wel belangrijk dat ze weten hoe jullie hier instaan, dat jullie begrijpen dat jullie er een zooitje van gemaakt hebben en dat jullie ook snappen dat dit erg vervelend voor hen is. Ik zou zeggen dat hier op een open manier over praten, zonder iemand te beschuldigen, de eerste stap is naar een normalisering van de situatie. De andere stappen hangen af van wat er in die converstatie gebeurt, maar misschien is het een idee om weer wat leuks met z’n allen te doen als jullie weer beter met elkaar door de deur kunnen? In elk geval succes!

Hallo Miep, Bedankt voor je bericht en mooi dat je inziet dat het moeilijk voor je kinderen is geweest. Ik denk zeker, dat dit allemaal grote impact op jullie zoons heeft. Heb je weleens tegen hun gezegd, dat je een enorm schuldgevoel hebt en dat het je heel erg spijt? Communiceren is een van de belangrijkste dingen. Ik zou als ik jou was, ook eens met je zoons overleggen, om naar een psycholoog/therapie te gaan. Maar ik weet niet in hoeverre je zoons daarin bereid zijn. Ze moeten het immers ook zelf willen. Het zou goed zijn, als je het vertrouwen van je kinderen terugkrijgt. Een psycholoog is ook handig, want het is een neutrale persoon die vele richtlijnen kan meegeven. Misschien begrijpen je zoons jou beter en andersom (bepaalde keuzes enzovoorts)! Ik denk dat het echt van belang is om dit te doen. Door naar een psycholoog te gaan, kunnen jullie zoons het verleden verwerken. Doen ze dit niet, zou dit voor problemen kunnen zorgen in hun eigen leven. Ik weet dit uit ervaring. Ik ben zelf naar de psycholoog geweest, omdat ik het een en andere had meegemaakt met mijn ouders (vooral mijn vader). Ik ben blij dat ik dit heb gedaan, want daardoor ben ik in bepaalde dingen anders gaan denken. Psychosomatische problemen werden toen ook duidelijk minder. Mijn zus is afzonderlijk van mij, ook naar een psycholoog geweest en heeft daardoor veel kunnen verwerken. Je moet proberen het vertrouwen van hen terug te krijgen, maar daarbij ook niet teveel aandringen. Je bent de moeder, ze zullen altijd van je houden, ondanks de fouten in het verleden. Ik wens je veel liefs. Heb je nog vragen of wil je nog wat advies, dan ben je hier altijd welkom. Groeten, Anne

Hai allemaal!! Wat lief dat jullie op mijn bericht reageren!!, uiteraard heb ik als moeder al vele gesprekken met ze gehad!! En vele malen mijn excuses aangeboden!! En duidelijk gezegd dat mijn schuld gevoel groot is!! En dat is het ook!! We doen alles rustig aan!! Ik ga niks dwingen!!! Maar ik mis ze wel!!! Zo afstandelijk!!!! Maar ja dat hebben wij als ouders er zelf naar gemaakt!!!! Dus moet maar door de zure appel bijten!!