Mijn dochter mist

Dag EllieBellie, Bedankt voor je berichtje op ons forum. Het is sneu om te moeten lezen dat jullie dochter telkens zo'n gevoel van heimwee heeft. Ik heb het vroeger (lang voor de scheiding) ook gehad. Benauwd gevoel, maar ook weer positief: ik voelde me veilig thuis, in een vertrouwde omgeving en op een liefdevolle plek. Daar wil je liever niet weg natuurlijk. Het is ook lastig te zeggen hoe iemand daar 'vanaf' kan worden geholpen. Misschien is het wel een optie om te bekijken of jullie dochter niet te snel weer naar de andere ouder hoeft. Als je je net weer lekker aan het settelen bent maar dan al weer terug moet, voel je misschien meer stress en druk. Terwijl je nog net even een dagje had willen blijven, of net gewend was aan die ene kamer en dat huis. Wie weet is dat een verklaring voor het feit dat ze er zoveel moeite mee heeft als ze bij één van jullie vertrekt. Een andere verklaring kan ik zo gauw niet ontdekken. Jullie dochter moet waarschijnlijk nog een hoop verwerken. Ze weet namelijk dat ze jou of de vader snel weer ziet, dus of dát de pijn veroorzaakt vraag ik me af.. ik denk dat de gedachte 'papa en mama komen niet meer bij elkaar' de meeste tranen brengt. Verwerken, praten, hobby's uitoefenen, afleiding zoeken bij vrienden of vriendinnen, vastigheden krijgen bij beide ouders (op die dag een film kijken met z'n allen, ergens eten in die leuke tent, of een middag naar oma, etc.). Routine zorgt vaak voor meer rust bij kinderen. Dan komt er ook ruimte om het grotendeels allemaal te verwerken. Veel sterkte gewenst! Mooi om te lezen dat je zo meeleeft met jullie dochter. Yannick La Gordt Dillié (23)

Hallo Elliebellie, Ik vind dat je heel goed reageert tegenover je dochter. Je praat immers met haar over haar verdriet. Dit is goed, ze vertrouwt jou en kan haar ding kwijt. Ik denk dat het na een tijdje allemaal makkelijker zal zijn. Je dochter heeft ook nodig om aan de nieuwe situatie te wennen. De een heeft langer nodig dan de ander. Ik denk persoonlijk wel, hoe ouder je kinderen worden, hoe makkelijker het gaat worden. Ze begrijpen de situaties dan ook beter. Goed dat je je dochter troost en er voor haar bent! Dat is het allerbelangrijkste. Ik wens jullie veel liefs, Anne

Dank voor jullie advies! Hier kan ik zeker wat mee. Groetjes, Elliebellie