Hoe nu verder met papa?

Beste Judy, Bedankt voor uw bericht op ons forum. Het lijkt mij inderdaad erg moeilijk voor u om te bedenken wat het beste is voor uw kind. Ik denk dat ik het volgende zou doen, mij verplaatsende in de situatie. Ik zou eens proberen met uw dochter erover te praten waarom ze niet meer bij haar vader wilt. Als u de reden weet, kunt u kijken wat u het prettigst vindt om te doen. Bijvoorbeeld een gesprek met uw dochter en uw ex-partner, zodat er een oplossing kan gevonden worden waardoor uw dochter zich weer prettiger voelt bij haar vader. Misschien is het ook beter om alleen met uw dochter een gesprek te hebben hoe het komt dat ze niet meer naar haar vader wilt gaan en hoe het mogelijk is dat ze dit wel weer zou willen. U kunt heel veel dingen doen in deze situatie, maar ik zou vooral proberen de oorzaak te achterhalen en te kijken of er een oplossing is. Meestal is er een diepere oorzaak dan dat het 'gewoon' niet leuk is. Dit hoeft natuurlijk niet zo te zijn, maar veelal is dit wel het geval. Veel succes! Groetjes, Aron

Beste Judy, Ik wil u ook bedanken voor uw bericht om het forum. Ook mijn complimenten voor dat u het belangrijk vindt dat ze haar vader ziet. Wanneer u zéker weet dat het alleen met de sfeer in huis te maken heeft en uw dochter wil haar vader wel zo nu en dan zien, is het misschien een idee dat uw dochter en haar vader elkaar buiten het huis zien. Dat ze bijvoorbeeld ergens een hapje gaan eten, een wandeling maken of gaan sporten. Dan heeft uw dochter geen last van de sfeer en hoeft ze daar ook niet te slapen, maar ziet ze wel haar vader. Dit hoeft natuurlijk niet vaak te zijn, alleen wanneer uw dochter hier behoefte aan heeft. Ik wens u en uw dochter liefs, Rosa

Dag Judy, Is het wel gepast als ik als gescheiden papa reageer? Als mijn kinderen met zoiets komen, zeg ik altijd: je moeder is een bakker en ik ben een groenteboer. Als je het brood niet zo lekker vindt, kun je dat het best met de bakker proberen te regelen. Ik weet 100 % zeker dat de bakker het liefst lekker brood verkoopt, want dat is haar passie. Maar je moet m wel goed uitleggen wat je niet lekker vindt aan zijn brood, en dat is soms best moeilijk. En als mijn groente niet goed is, dan wil ik graag dat je naar mij toe komt, en niet eerst naar de bakker gaat. Anders wordt het zo ingewikkeld. De bakker weet nu eenmaal meer van brood, dus dat kunnen jullie beter samen uitzoeken. En ik weet meer van groente... Als je goed je verhaal doet, weet ik zeker dat je gehoord wordt. Je dochter is 13, dat is best al een hele leeftijd: probeer te stimuleren dat ze haar eigen boodschappen doet, en probeer er op te vertrouwen dat haar vader - op zijn eigen manier die wellicht anders is (en ook mag zijn) dan de jouwe - ook het beste voor haar wil.