Scheiden van schoonzoon met een psychose

Hallo Jannie, Wat een vreselijke situatie voor jou en alle betrokkenen. Het is erg lastig, om jonge kinderen dit te gaan uitleggen. Misschien zou je tegen de kinderen, kunnen zeggen dat papa ziek is en dat hij eerst beter moet worden. Dit zou ik doen. Verder zou ik proberen om afleiding voor de kinderen te creëren. Onderneem bijvoorbeeld leuke dingen met elkaar, zodat ze niet zoveel tijd hebben om na te denken over hun vader. Het is een ontzettend moeilijke fase voor jullie. Ik wens jullie van harte veel succes en het beste. Groet, Anne

Beste Janet, Wat fijn dat je hier zo mee bezig bent, en zo aan je kleinkinderen denkt. Het is zeker een lastige situatie, en moeilijk om aan kinderen duidelijk te maken wat er aan de hand is. Maar zover het gaat om het opvangen van de kinderen denk ik dat jullie daar een groot verschil in kunnen maken. In elke moeilijke situatie helpt het kinderen om mensen te hebben die er voor hen zijn, die serieus naar ze luisteren, oprecht voor ze willen zorgen, en van ze houden. In mijn jeugd (en nu nog steeds eigenlijk) heb ik heel veel aan mijn opa en oma gehad, en ik weet zeker dat jullie hetzelfde kunnen doen voor jullie kleinkind. Er gewoon voor ze zijn helpt ze heel veel. Ze zijn natuurlijk te jong om alles nog te begrijpen, maar ze kunnen al wel goed aanvoelen waar ze veilig zijn. En het gevoel van veiligheid hebben ze natuurlijk boven alles nodig. Jullie kunnen dat aan ze geven. Het is lastig om hier specifiek advies over te geven; er voor ze zijn is de beste manier om het te omschrijven. Jullie kunnen natuurlijk helpen met oppassen als de moeder weg is, ze kunnen ook gezellig bij jullie logeren (ook een manier om weg te zijn van alles), dat soort dingetjes. Jullie hoeven geen grote dingen te doen, dat jullie er zijn helpt ze. En van het feit dat je dit bericht hier geplaatst hebt, weet ik wel zeker dat dat goed komt. Veel sterkte toegewenst