Financiële problemen bij vader van stiefdochters

Hallo anoniem, Wat lijkt me dit een vervelende situatie voor de kinderen maar ook zeker voor u als moeder. Na de scheiding van mijn eigen ouders gaven zowel mijn vijf jaar jongere broertje als ik aan dat we liever minder of helemaal niet meer naar onze vader wilden gaan. Dit had iets andere oorzaken dan wat u hier boven noemt maar de procedure die daarna kwam is wel enigszins gelijk. Mijn moeder en ik hebben allebei vaak bij mijn vader aangegeven in gesprek te willen gaan omdat de situatie zoals hij was niet goed uit te houden was voor mijn broertje en mij. Uiteindelijk heeft dit niks opgeleverd en waren we helaas wel gedwongen om een rechtszaak aan te gaan. Ik begrijp uit eigen ervaring ontzettend goed dat dit een slopende onderneming kan zijn en begrijp ook heel goed uw twijfels die u hier over heeft en dat uw oudste kind helemaal niet goed durft om zijn verhaal aan de rechter te doen. Nu is het gelukkig wel zo dat dit verhaal ook in een brief geschreven en verstuurd mag worden, dus misschien is dat iets dat het makkelijker maakt om het verhaal te vertellen. Wanneer de vader blijft weigeren om gesprekken te voeren over het aanpassen van de omgangsregeling kunt u misschien nog proberen het gesprek met hem aan te gaan in het bijzijn van een mediator. Een onafhankelijk persoon dat bij het gesprek zit en dit in goede banen kan leiden. Anders kunt u het beste contact opnemen met een professional en eventueel toch een rechtszaak overwegen. Voor nu wil ik vooral u en uw kinderen heel veel sterkte wensen met deze nare situatie en ik hoop dat alles uiteindelijk in rustiger vaarwater zal belanden. Groetjes, Meike

Hoi Men, Ten eerste wil ik even zeggen dat het heel fijn is dat je zo met je stiefdochters bezig bent. Verder herken ik veel punten terug, ik voelde me zelf altijd onveilig bij mijn moeder en wilde meer bij mijn vader wonen. Mijn vader wilde dit met mijn moeder overleggen maar hier reageerde ze nooit op. Maar bij mijn moeder wonen was zelf schadelijk voor mijn geestelijke gezondheid, dus uiteindelijk is mijn vader wel een rechtszaak begonnen. Ik vind het fijn dat jullie dit (een rechtszaak aanspannen) als een soort laatste optie houden, want dat moet het ook zijn. De communicatie tussen de ouders zal er zeker niet beter op worden, en het zal ook implicaties hebben voor de relatie tussen de kinderen en hun vader. Maar soms is het “choosing the lesser of two evils.” Dit is een beslissing waarover ik niet veel advies kan geven, omdat jullie het beste jullie situatie kunnen inschatten. Wel zou ik aanraden om dit alles met de kinderen te blijven bespreken, op een open en gelijkwaardige manier (daar zijn ze oud genoeg voor) en hun wensen te respecteren. Het klinkt wel alsof jullie al zo bezig zijn, maar wilde het even melden voor de zekerheid ;). Qua de rechtszaak is het wel zo dat de kinderen niet perse naar de rechter hoeven te gaan. Ze zijn eigenlijk tot niks verplicht. Met de rechter praten wordt wel aangeraden omdat het handig is als de rechter weet wat de kinderen willen, zodat hij/zij daar rekening mee kan houden. Een andere optie die altijd gegeven wordt is dat het kind/de kinderen een brief naar de rechter kunnen sturen, waarin ze hun standpunt uitleggen en naar voren brengen wat zij willen. Mischien dat de oudtse dit wel durft? (ook raar dat de advocaat dit jullie dan niet verteld heeft). Verder weet ik niet hoe ik jullie kan adviseren, sorry. Wel kan ik zeggen dat de kinderen veel baat hebben aan jullie zorgzaamheid. En hoewel de situatie lastig is, weet ik zeker dat dit hun veel helpt. Veel succes!