Mijn emotie

er staat man.... maar ik ben een vrouw..

Hallo Mir, Ik vind het heel gewoon dat je boos, verdrietig etc bent. Het is een verwerkingsproces. Toen ik 11 jaar was en mijn ouders gingen scheiden, heb ik ook het verdriet en de boosheid van mijn moeder gevoeld, omdat mijn vader vreemdging. Je dochters zullen altijd je verdriet en boosheid kunnen voelen, ook al verberg je dit nog zo goed. Jullie zijn verbonden en je kinderen moeten deze situatie ook nog eens verwerken. Ik kan me ook voorstellen, dat je dochters zelf ook verdrietig en boos zijn. Immers heeft hun vader min of meer de familie 'verbroken'. Het is goed dat je bezig bent met het lezen van een boek, ik hoop dat dit helpt. Als je meer advies wilt kan je altijd nog de Online Workshop ‘Voor alle gescheiden ouders’ volgen: http://www.villapinedo.nl//online-workshop/. Wij geven in filmpjes handvatten aan ouders over verschillende onderwerpen bv: ‘hoe kan je voorkomen dat je kind het gevoel heeft te moeten kiezen tussen jullie als ouders’. Het boek is ook los te koop op http://www.villapinedo.nl//producten/ Ik wens je veel liefs, Anne

Hallo Mir, Wat goed dat u dit bericht plaatst en hulp vraagt hiervoor! U begint met vertellen dat u niet wil dat uw dochters moeten kiezen. Dit is een erg goede insteek! Weten uw dochters dit? U zou ze kunnen uitleggen dat u veel van ze houdt en dat papa dat ook doet. Dat het gevoel van papa voor mama is veranderd, niet voor hen. Onderneemt uw ex-man pogingen contact met jullie dochters te onderhouden? Uw emotie tonen aan uw dochters is niet verkeerd. Zolang u het vanuit uzelf brengt. Wanneer u verwijten naar uw ex-man gaat maken waar uw dochters bij zijn wordt het voor hen natuurlijk wel vervelend. Uw kinderen zijn op een leeftijd dat u hier met ze over kan praten. U mag best aan ze vertellen dat u verdriet heeft omdat uw ex-man u heeft verlaten. Praat hier maar met ze over. Vraag hoe zij zich erbij voelen en laat de ruimte voor de emoties er zijn. Het is belangrijk dat u zich ook blijft inzetten voor het contact tussen dochters en hun vader. Ook al is dit moeilijk. Ik was ook heel boos op mijn moeder, maar mijn vader wilde dat ik contact met haar hield. Toen wilde ik dat niet, maar nu ben ik hem er dankbaar voor! Het is belangrijk om de emotie van uw dochters te erkennen. Ook uw emotie mag er zijn. Verberg dit niet. Kinderen hebben dit maar al te goed door! Zolang je er over met hen praat zijn er geen geheimen. Maar, breng het vanuit uzelf. Ik wens u heel veel sterkte! liefs, Madelon