Geen zin. Toch doen?

Nora, 30 jaar

Hoi, Een korte sitatieschets: ons gezinnetje bestaat uit papa, mama, grote zus(10) en kleine zus(2). Grote zus komt uit een vorige relatie van de papa. Ik ben dus haar co-mama. Er is een week-week regeling in het schooljaar; in de vakantie wordt er onderling een regeling afgesproken. Op een paar details na loopt het co-ouderschap vrij vlot. In het schooljaar verloopt de wissel via school, in de vakanties aan de deur. Bij ons wordt er wel een kort praatje gemaakt aan de deur maar daar blijft het bij. We vragen de mama en co-papa nooit mee naar binnen en de gesprekken gaan bijna uitsluitend over de dochter. Hoewel het meisje dit niet letterlijk vraagt, merken we toch dat ze graag haar nieuwe kamer of haar nieuwe huisdier eens zou willen tonen aan haar mama. Omgekeerd merken we dat de mama en co-papa daar minder problemen mee hebben en is mijn vriend wel al eens tot in de tuin gegaan omdat zijn dochter hem iets wou tonen. Ik vraag mij af of dit belangrijk is voor een kind om dit wel te doen ook al hebben wij hier niet zoveel zin in. Ik vind het contact met de mama en co-papa nog steeds niet evident. Je bent geen vrienden van mekaar maar toch zit je héél dicht in mekaars leven. Ik denk hierover na en kan mij inbeelden dat het als kind moeilijk is om twee afgesloten levens te hebben (ondanks het feit dat er foto's verstuurd worden, dat ze zelf van de een naar de nader kan als ze dit wel en dat de ouders en co-ouders wel met mekaar praten en samen naar schoolvoorstellingen ed gaan). Dus mijn vraag: in hoeverre is het voor de kinderen belangrijk dat de ouders bij elkaar over de vloer komen?

Stel je eigen vraag

OF

Reacties (2)

Meike

bijna 11 jaar geleden

Hallo Nora, Uit eigen ervaring weet ik dat het op die leeftijd heel erg lastig kan zijn om in twee afgesloten werelden te leven. Gelukkig word er tussen jullie en de moeder en co-pappa van grote zus goed gecommuniceerd en worden er dingen als foto's naar elkaar gestuurd. Toch word er door grote zus in twee huizen geleefd, heeft ze twee verschillende kamers en in elk huis verschillende huisdieren. Dan is het best logisch dat ze deze dingen graag zowel met jullie als pappa en co-mamma als met haar moeder en co-pappa wil delen. Persoonlijk zou ik wanneer grote zus word afgezet en ze wil echt heel graag iets laten zien haar dit snel even laten doen. Het hoeft natuurlijk ook niet lang te duren, even een nieuwe kamer laten zien. Maar uiteindelijk is die keuze helemaal aan jullie, het blijft natuurlijk jullie huis. Anders is misschien het samen met haar foto's maken van wat ze graag wil laten zien en ze samen opsturen een idee. Voor nu wens ik je heel veel sterkte, Groetjes Meike

0

Dara

bijna 11 jaar geleden

Beste Nora, Voor kinderen is dit inderdaad erg fijn. De manier waarop jij het beschrijft lijkt het tussen de twee sets ouders nog wel wat moeizaam te zijn, en dit pikt een kind op, wat dus ook effecten heeft op haar gedrag. De werelden blijven dan in de beleving sterk gescheiden, en een kind voelt zich dan alsof sommige dingen verborgen moeten worden. Uit haar gedrag (dat ze zulke dingen wilt laten zien) zou ik zeggen dat ze of nog niet helemaal bij dit stadium is aangekomen, of dat ze dit toch op haar eigen manier probeert te doorbreken. Mijn stiefmoeder en haar ex gaan op deze gemakkelijke manier met elkaar om (bij elkaar het huis in, gezellig kletsen, ze hebben zelfs elkaars sleutel om de spullen van de kinderen heen en weer te kunnen brengen), en ik weet dat mijn stiefbroers en mijn stiefzus hier veel baat bij hebben. Andere dingen zijn nog steeds niet makkelijk en het maakt niet automatisch alles goed, maar het legt wel zeker minder lasten op hun schouders. Op een verjaardag kunnen zowel hun moeder als vader om tafel zitten, en hoeven ze niet allerlei dingen te regelen om dit apart te doen (zoals ik moet doen, terwijl dat helemaal niet mijn verantwoordelijkheid hoort te zijn). Voor jullie voelt het misschien een beetje ongemakkelijk, maar verder hebben jullie er geen last van, zij wel. Dus ik zou adviseren om dit wel te doen.

0

respond to letter