Ze wil mij niet zien

M., 41 jaar

Lieve adviseurs, Fijn dat jullie ons als ouders willen helpen, door jullie eigen ervaring/gevoelens hierbij te gebruiken. Ongeveer 5 jaar geleden, (na een relatie van 23 jaar), toen ik opmerkte dat de kinderen banger werden en vader net als ik gingen pleasen, om de relatie te stoppen. Er hing vaak ineens spanning als vader thuiskwam. Maar om weg te gaan is o zo moeilijk en zo eng. Maar een kind moet zich veilig voelen en zichzelf zijn thuis. De eerste 1,5 jaar heeft vader zich amper laten horen, waarvan de laatste 8 mnd helemaal niet. Hield zich ook niet aan de afspraken om ze op te halen. Onze (oudste) dochter (toen 14) vroeg aan de rechter, of ze haar vader ajb nooit meer hoefde te zien, ze was bang dat hij weer boos zou worden en hen net als andere keren nare verhalen over mij ging vertellen. Haar dingen vroeg over mij, en dan die verhalen herhalen maar dan altijd dat ze ineens negatief waren. Samen met de oma deed hij dat. Helaas moest ze mee, ze moest van de rechter. Huilend en schreeuwend of ze ajb bij mij mocht blijven is ze meegegaan. We appte iedere dag en gingen face-timen of bellen als vader even weg was. De laatste avond appte ze: tot morgen mam, heb je zo gemist! Ik laf joe xx. De volgende dag is ze niet gekomen. Toen ik appte hoe laat ze kwam reageerde ze niet, toen ik belde bleek haar mobiel uit te staan. Vader reageerde ook niet en oma waar ze logeerde ook niet. In de avond ging haar mobiel wel over, vader nam op en zei dat ze niet kwam, nu niet nooit niet. Mijn smsjes aan haar antwoorde hij, mijn telefoontjes ook, werd afgezet op school enz enz. Haar broertje (toen 12), had een rot vakantie gehad zei hij, hem sprak ik ook in die 3 weken maar iets minder. Omdat hij altijd wel bezig is,vermaakt zich makkelijk met anderen. En ik vond/vind het rot dat als ik app of bel zijn vader dit merkt en opmerkingen maakt daarover tegen de kinderen. Meer dan rot vakantie en het is niet eerlijk hoor mam, zei hij niet. Later bleek dat hij wist dat vader dochter niet terug wilde brengen en haar 3 weken lang verwende, en alle aandacht gaf. Tot op heden wil ze mij niet zien, en verteld ze de meest wilde verhalen over mij. Deze hoort ze van vader, net als onze zoon. Die verteld het aan mij en vraagt of het echt zo is. Ik ga mij niet verdedigen, en zeg altijd dat hij mij kent en zelf vast heel goed weet of een verhaal waar is of niet. Dochter beschuldigd mij nu ineens ook van dingen wat ook onmogelijk waar kan zijn. Dit is zo moeilijk, wij waren 4 handen op 1 buik, nooit ruzie en ze was zo lief. Tja was.... Lieve adviseurs, ik mis haar zo, tegen vriendinnen zegt ze dat zij mij haat en ik haar vader heb weggejaagd en een hele slechte moeder ben. Een vriendin kwam laatst bij mij langs en zei dat ze mijn dochter had gesproken, en dat dochter er zo ongelukkig en verdrietig uitzag. Maar ik wil haar niet ergens opwachten, omdat haar vader dat deed bij haar en dr broertje en dat zo eng vonden en bang werden buiten. Ik weet ook dat als we elkaar zouden zien, en vader komt erachter dat dit dan thuis, voor haar er niet leuker op word. Intussen is de Kinderbescherming ingeschakeld door de rechter omdat de rechter niet blij werd van vaders bedreigingen. Maar vader kan ook erg charmant zijn, en overtuigend klinken en verdriet tonen als dat helpt bij instanties. Lieve advieseurs...... Wat kan ik doen? Het gemis en verdriet slijt niet, wordt als maar meer.

Dara

bijna 11 jaar geleden

Hallo M., Bedankt voor je berichtje hier, ik weet eerlijk gezegd niet helemaal hoe ik moet reageren. Wat een lastige situatie.. Ten eerste zou ik proberen om contact op te nemen met je dochter. Stuur haar een brief waarin je laat weten hoeveel je haar mist en hoe graag je een deel van haar leven wilt zijn. Leg jouw kant van het verhaal uit maar maak hierin niet haar vader zwart. Leg nadruk op dat je haar mening belangrijk vindt en dat je die respecteerd. Het klinkt misschien raar om jezelf niet te verdedigen, maar als je dat doet zet je haar alleen verder klem. Probeer ruimte te creëreren waarin ze haar eigen mening kan vormen. Omdat ze zoveel druk van haar vader krijgt, is het onmogelijk om dit te weerstaan als er aan de andere kant geen ruimte wordt gecreeerd. Verder lijkt het me het beste als er niet nog een rechtszaak komt, omdat dat de fragiele band tussen jouw en je dochter alleen maar verder gaat beschadigen. Begin met contact zoeken en zie hoe dat gaat. Als er verder instanties ingeschakeld moeten worden zouden dat meer maatschappelijke/sociale instanties zoals jeugdzorg moeten zijn. Het lastige hier is nogsteeds wel dat je dan dingen op haar forceert. Begin met contact en ruimte, en laat haar daarin ook weten dat jij je zorgen om haar maakt en dat jij haar wilt helpen als ze dat nodig heeft, in welke manier dan ook; jij wilt er gewoon voor zorgen dat ze gelukkig is. (Als ik jou was zou ik haar ook adviseren om een neutraal iemand te vinden om mee te praten over alles, iemand die er echt voor haar is, wellicht een vertrouwenspersoon op school). Dat lijkt me de enige situatie waarin ze zichzelf weer kan vinden, en kan vinden wat zij wilt. Met elke andere manier duw je haar gewoon verder weg. Ik hoop dat dit een beetje helpt. Veel sterkte toegewenst! Als je meer advies wilt kan je de Online Workshop ‘Voor alle gescheiden ouders’ volgen: http://www.villapinedo.nl//online-workshop/. Wij geven in filmpjes handvatten aan ouders over verschillende onderwerpen bv: ‘hoe kan je voorkomen dat je kind het gevoel heeft te moeten kiezen tussen jullie als ouders’. Het boek is ook los te koop op http://www.villapinedo.nl//producten/

Ze wil mij niet zien

Reacties (1)

Geef antwoord op deze vraag

Contact

Socials