De juiste keuze

Beste R., Bedankt voor uw berichtje op ons forum. Uw bericht klinkt mij heel erg bekend in de oren. Ik heb namelijk in bijna precies dezelfde situatie gezeten toen mijn ouders gingen scheiden. Mijn vader had een relatie gekregen met een collega en mijn moeder probeerde ook alles zo te laten verlopen dat het gunstig voor ons bleef, ondanks dat mijn vader daar soms op tegenwerkte. Daar ben ik mijn moeder altijd heel erg dankbaar voor geweest. Ik vind het erg gemeen van de moeder van uw kinderen dat ze dit niet vertelt aan uw kinderen. Dit moet ze juist wel gaan doen, het is een zeer onverstandige keuze om dit niet te doen. Ik ben het mijn vader ook altijd blijven verwijten dat hij dit een half jaar voor ons geheim heeft gehouden. Zo'n verwijt raak je gewoonweg niet meer kwijt. Er is een zeer grote kans dat uw kinderen dit hun moeder ook zullen blijven verwijten. Ik zou, als ik in uw situatie zou handelen in het belang van de kinderen, het volgende doen: -) Allereerst zou ik tegen de moeder van uw kinderen vertellen dat ze eerlijk moet zijn tegenover haar kinderen. Ze moet écht de waarheid vertellen om vervelende situaties te voorkomen. Het is helemaal niet prettig voor de kinderen dat dit geheim wordt gehouden, laat staan dat ze het mogelijk ontdekken (waardoor het verwijt alleen maar groter zal zijn). -) Zodra u weet of de moeder van uw kinderen hier wel of niet aan meewerkt, komt denk ik het moeilijkste moment. Over dit moment twijfel ik zelf ook. In deze situatie is het denk ik wel het beste dat u inderdaad ook vertelt tegen uw kinderen dat er een nieuwe man in het leven is gekomen van hun moeder. Uw kinderen weten dan namelijk dat u tenminste wel eerlijk bent. Dit zullen ze alleen maar meer waarderen. Ik vind het daarom ook erg goed van u dat u hier al over heeft nagedacht, klasse! -) Voor de kinderen zal dit moment waarschijnlijk een heftig moment zijn. Ik vind het zelf ook een vreselijk moment toen ik te weten kreeg dat mijn vader een ander had gevonden, voordat het huwelijk al was ontbonden. Geef ze de tijd om dit moment goed te verwerken, dit heeft echt wat tijd nodig. -) Vraag uw kinderen wat zijzelf het liefste hebben na de echtscheiding. De kinderen vinden het erg prettig als zij zelf ook enige inspraak hebben in wat er allemaal gaat gebeuren. Zelf heb ik dit nooit gehad, maar gelukkig zijn de besluiten wel zo gemaakt als ik het graag wilde. Dit geldt helaas niet zo in iedere situatie, daarom is het erg belangrijk dat u op de hoogte bent van wat uw kinderen graag willen. U kunt vragen of ze dit bijvoorbeeld willen opschrijven, dan kunt u aan hun moeder laten zien dat het ook daadwerkelijk afkomstig is van jullie kinderen. -) Vervolgens is het gewoon erg belangrijk dat u zelf, met de moeder van uw kinderen, de keuzes zult maken, met de wensen van jullie kinderen erbij. Ik wil u nogmaals zeggen dat u erg goed hebt gehandeld tot nu toe. U heeft goed gehandeld voor de kinderen, hier wil ik u hartelijk voor bedanken! Mocht u nog vragen hebben naar aanleiding van mijn reactie, dan kunt u deze altijd stellen door een nieuw bericht te sturen. Met vriendelijke groet, Aron

Beste R., Bedankt voor je duidelijke verhaal, ik vind het moedig en goed dat je hier om advies vraagt op ons forum. Ik weet nog goed hoe het was toen mijn vader ons 'het verhaal' ging vertellen. Mijn broertje en ik (toen 14 en 18) waren er kapot van. Hij vooral verdrietig omdat onze ouders gingen scheiden, ik vooral kwaad omdat mijn vader was vreemdgegaan. Dat was een akelige dag die ik nooit meer vergeet. Het begin van het einde, eigenlijk.. Maar ik vermoedde het al langer. Sterker nog, ik was er altijd een beetje bang voor. 'Wat als pa..' Maar nee, dan stopte ik het weer weg. Onterechte angst, zal het wel zijn. Zo dacht ik toen, maar ik bleek gelijk te hebben. Als kind voel je alles, zie je alles en merk je alles. Misschien niet alles, maar wel veel. Heel erg veel;-) Ik vind het dan ook vreemd dat jouw (ex-)vrouw niet wil meedoen aan de oprechtheid. Natuurlijk is het enorm schrikken voor de kinderen, zeker omdat zij op de desbetreffende school zitten waar eigenlijk hun (toekomstige) stiefvader directeur van is. Dat is voor jou, maar zeker ook voor hen een zeer unieke en vreemde situatie. Toch kun je dingen niet in de doofpot stoppen of maar gewoon hopen dat het goed blijft gaan. Op zo'n school met honderden kinderen kan zo'n verhaal plotseling de lokalen doorvliegen. Iedereen kent elkaar en praat met elkaar, en kinderen zijn zo eerlijk dat ze alles vertellen wat ze ergens gehoord hebben. Je (ex-)vrouw zal er aan moeten geloven dat het eerlijke verhaal verteld moet worden. Misschien niet vandaag of morgen, maar wel binnenkort. Hoe pijnlijk het ook is; de kinderen komen er hoe dan ook achter en moeten dit ABSOLUUT van hun eigen ouders te horen krijgen, en niet van een klasgenootje, een leraar of iemand anders. Uiteindelijk is dit in mijn ogen toch de beste oplossing. De kinderen hebben net te horen gekregen dat hun ouders gaan scheiden, dat is voor hen natuurlijk een vreemde situatie en enorm wennen. Ik zou het rustig vertellen en de tijd nemen, maar er niet al te lang mee wachten. Het kan razendsnel gaan en voor je het weet komen de kinderen bij hun moeder thuis waar 'de directeur' plotseling ook bij zit. Als ze dan nog steeds van niets weten is het al helemaal een knotsgekke en onbegrijpelijke situatie voor hun, waarbij er misschien allerlei excuses worden verzonnen om uit te leggen waarom de directeur op bezoek is.. Ik wens jou en je kinderen heel veel sterkte de komende tijd. Kinderen voelen alles, ze zien alles. Uiteindelijk is het de verantwoordelijkheid voor hun ouders dat ze door henzelf worden ingelicht, en het niet van een ander te horen krijgen. Althans, dat is dus hoe ik erover denk. Vriendelijke groet, Yannick La Gordt Dillié

Beste R, Ik denk dat het wel handig is als de kinderen van de situatie af weten, zodat het ze niet overvalt. Maar het lijkt me wel belangrijk dat als je het vertelt je niet teveel de details in gaat. Breng ze gewoon op de hoogte van de dingen die voor hun relevant zijn. Het is namelijk het beste voor de kinderen als je niemand zwart maakt, maar ze simpelweg op de hoogte brengt. Focus dus ook op hoe het voor hen voelt, en pas op dat je niet over gaat in het doen van jouw verhaal. Dit gaat namelijk welleens mis met ouders, en dat kan ook wel begrijpelijk zijn, maar het is erg belastend voor de kinderen. Hierin en ook in het algemeen is het niet erg dat jij verdrietig bent, en daarin zal je je kinderen ook echt niet kwijt raken, maar vergeet gewoon niet het verdriet van je kinderen. Je raakt ze pas kwijt als je je eigen gevoelens boven die van hun gaat zetten, zij hebben je nodig namelijk. Veel sterkte! Als je meer advies wilt kan je de Online Workshop ‘Voor alle gescheiden ouders’ volgen: http://www.villapinedo.nl//online-workshop/. Wij geven in filmpjes handvatten aan ouders over verschillende onderwerpen bv: ‘hoe kan je voorkomen dat je kind het gevoel heeft te moeten kiezen tussen jullie als ouders’. Het boek is ook los te koop op http://www.villapinedo.nl//producten/

Beste Dara, Yannick en Aron, Ik wil jullie erg bedanken voor jullie reactie. Dara ik vind dat je gelijk hebt en het niet nodig is om details te geven aan de kinderen waar ze niks aan hebben of zelfs verward door kunnen raken. Ik wil het ook feitelijk houden zodat ze op de hoogte zijn en het niet via iemand anders horen straks. Volgende week gaan we praten met de kinderen. R