Corrigerende stiefvader

Hallo Patrick, Bedankt voor het plaatsen van een berichtje op ons forum en dat je de gevoelens en vragen die je hebt zo goed weet te beschrijven. Het is begrijpelijk dat je het lastig vindt om de rol als stiefvader zo goed mogelijk te vervullen. Dit blijft natuurlijk altijd zoeken naar de goede manier en waarschijnlijk onwennig, doordat het niet je eigen kind betreft. Helemaal omdat je al aangeeft zelf een stiefmoeder gehad te hebben, waarvan je zou willen dat je stiefdochter niet dezelfde gedachtes over jou zal hebben als jij die voor je stiefmoeder heb gehad. Het feit dat je aangeeft dat je graag een fijne stiefvader voor haar zou willen zijn, geeft al aan dat de intentie goed is, dus eigenlijk zou het op dat gebied al niet meer mis kunnen gaan! Doordat je aangeeft niet goed te weten hoe te handelen met het feit dat je het lastig vindt om haar te corrigeren en je het niet zou willen dat zij negatief over je zou denken, kan ik je aanraden om, bijvoorbeeld, wanneer jullie hier allebei voor open staan je gevoelens op tafel te leggen en hier met je stiefdochter een gesprekje over te hebben. Hoe vindt zij het dat ze een stiefvader heeft? Vindt ze het vervelend wanneer je haar wilt corrigeren? Mag dit wel van haar? Zo zou je zelf ook kunnen vertellen dat je het soms lastig vindt om dit bij haar te doen. Vaak is het zo dat dit soort gesprekjes wat meer duidelijkheid zouden kunnen geven over de gedachtes en zienswijze van je stiefdochter en kan het de band tussen jullie ook sterk verbeteren, doordat je laat zien dat je het goede voor haar wilt doen en je laat zien dat je graag naar haar wilt luisteren. Wat leuk dat je hiernaast nog een zoontje hebt, maar wat jammer dat het contact hiermee, wat ik uit je bericht haal, niet zo loopt als je dat zou willen. Ik begrijp dat het als vader moeilijk is wanneer het contact niet vanuit 2 kanten lijkt te komen en dat er hierdoor zou kunnen ontstaan dat er voor langere tijd geen contact meer is. Helemaal wanneer je zoontje op verre afstand woont! Ik kan niet uit je bericht halen hoe oud je zoontje is en hoe de band is tussen jullie, maar in mijn situatie heb ik het zelf altijd als heel fijn ervaren wanneer mijn vader, ondanks een vervelende situatie die er met m'n moeder kon zijn, toch nog contact opnam.Tuurlijk is het normaal dat de vader hier niet altijd de eerste in hoeft te zijn, maar wanneer dit contact op sommige momenten nog maar zelden voorkomt, zou het voor het kind ook moeilijker kunnen worden om de stap te zetten om weer opnieuw contact op te nemen. Zo heb ik zelf vaak met gevoelens gezeten als 'Maar hij is toch de volwassene, waarom moet ik altijd de eerste zijn?'. Doordat ik niet uit het bericht kan halen of het contact tegengehouden wordt door de moeder of dat je zoontje het contact zelf niet zo vaak wilt, vind ik het wel moeilijk om hier echt een concrete tip voor te geven. Wat ik wel zou willen meegeven is; Zo lang jullie het contact allebei fijn vinden, gewoon blijven doen en gewoon blijven proberen! Zo zou er nooit het verwijt kunnen komen dat je het niet hebt geprobeerd en zal hij, met oog op de toekomst, misschien wel eerder naar zijn vader op zoek willen gaan. Wanneer je zoontje echt helemaal geen contact meer zou willen hebben, zou hij dit waarschijnlijk uiteindelijk vanzelf gaan aangeven. Hopelijk heb ik je een beetje in de richting heb kunnen helpen en je een beter gevoel kunnen geven over de 2 situaties die je beschreef! Ik hoop dat je je snel zekerder zult voelen in de positie als stiefvader voor je stiefdochter en dat het contact met je zoontje snel zal verbeteren! Ik wens je veel succes, Nadia