Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Thuis voelen

Judith, 46 jaar

Ik vind het zo moeilijk om het kort te beschrijven. We zijn nu inmiddels meer dan 3jr gescheiden. Na 2wkn had mijn ex al een jieuwe vriendin en 1wk later moesten onze 4kinderen gezellig met haar en haar 2 kinderen, gezellig gourmette op 2de kerstdag. We kende haar allemaal al verschillende jaren waardoor zei dit allemaal heel normaal vonden zonder te vragen aan de kinderen wat zei ervan vonden. Uiteindelijk zijn er in een 6mnd tijd onschuldige maar ook wel akelige dingen gebeurt waardoor de oudste amper nog contact heeft. De tweede heeft 1,5jr bij haar vader en vriendin gewoont (wilde toen geen contact met mij omdat ik een poging tot zelfdoding had gedaan wazrvoor ik 1wk ben opgenomen op een psychiatrische afdeling) maar ook zij heeft nu al meer dan 1jr geen contact meer met haar vader. Beide meiden hebben alles geprobeerd om het contact te herstellen. Maar vader wil geen kant uit. Ik mag ook geen contact meer met hem opnemen sinds mijn opname. Deze keuze werd in die tijd gemaakt omdat dit toen beter zou zijn. Nu bijna 2jr later blijft hij dit argument gebruiken zodat ik niet persoonlijk met hem kan spreken. Ons derde kind gaat ook steeds minder naar hem toe omdat hij zich niet thuis voelt bij hem en haar. Hij ging om het weekend en al snel ging hij dan in dat weekend ook 1x logeren bij een vriend om niet daar te hoeven zijn. De jongste gaat alleen om de week op zondag van 2 tot 8uur. Dit omdat er hier in huis iets was voorgevallen tussen de twee jongste en na dit te hebben besproken met hem en haar, zijn vriendin besloot dat onze dochter daar niet meer mocht slapen. Over dit voorval is nooit meer gesproken of navraag over gedaan en tot op heden heeft zij daar dus ook nooit meer geslapen. Wat dat voorval betreft, wie hier fout in zou kunnen zijn is nooit bekend geworden dus de geruchten dat ze onze jongste niet graag zou mogen werd toen bevestigd. Ik wilde zelf al jaren scheiden van hem. Maar dit puur uit liefde. Ik kon hem niet geven wat hij verdiende en wat de opvoeding betreft lagen we ook niet op een lijn. We hebben samen voor onze 4 prachtige kinderen gekozen en tijdens het opstellen van het ouderschapsplan zouden we samen voor hen blijven zorgen. Maar nog voor de handtekening werd geplaatst door de rechtbank klopte er al weinig van al die gemaakte afspraken. Ik wil zo graag dat onze kinderen zich net zo thuis voelen bij hem als hij mij. Dat ik problemen of andere zaken die de kinderen aangaan kan overleggen met hem. Maar ik weet niet hoe dit aan te pakken. En of ik er überhaupt iets aan kan doen. Door dit alles wordt er in mijn huis vaak genoeg negatief over vader gesproken. Ik ga hem in dit gedrag ook niet goed praten maar sluit wel altijd af met, ik weet zeker dat hij veel van jullie houdt? De kinderen geven zijn vriendin de schuld van zijn gedrag wat ik tot op zekere hoogte ook wel weet. Maar dat hij zijn nieuwe vriendin kiest voor zijn eigen kinderen vind ik zo raar zo ongelofelijk. En dat zou ik voor de kinderen nou zo graag duidelijk willen hebben hoe of wat dit veroorzaakt. Nu zegt hij tegen de 2 oudste bv dat het hun eigen schuld is? En als ze daarover uitleg willen dan is zijn antwoord dat weten jullie wel. Ik kan voorbeelden blijven aanhalen maar wat doe ik eraan. Ik kan bij hem geen verhaal halen want hij wil geen contact. De kinderen zeggen laat het maar zo, maar ik zie hun pijn?

2

05-03-2017

Stel je eigen vraag
OF

Reacties (2)

Floor

ongeveer 9 jaar geleden

Beste Judith, Bedankt voor het delen van jou verhaal! Wat een herkenbaar verhaal zeg! Mijn ouders zijn als gescheiden sinds ik 1 jaar oud ben en sinds 4 jaar heb ik geen contact meer met mijn vader. Ik kreeg het gevoel dat hij mij steeds minder belangrijk vond en hierdoor werd het contact steeds minder. Ik ben toen naar een maatschappelijk werker gegaan. Zij heeft me geholpen om door middel van een brief mijn gevoelens op te schrijven en deze naar mijn vader te sturen. Helaas heeft dit voor mij niet geholpen maar mogelijk vinden jou kinderen dit wel fijn? Ik snap ook dat het vervelend is om de pijn bij jou kinderen te zien! Zelf heb ik nu ook nog steeds pijn ervan maar ik kan het achter me laten en ik ga verder met mijn eigen leven. Ik hoop dat je er iets mee kunt! Succes! Liefs, Floor

0

Milou

bijna 9 jaar geleden

Beste Judith, Bedankt voor het delen van dit verhaal op het forum! Wat lastig om te lezen dat jullie contact als ouders zo verslechterd is, terwijl jullie het eerst goed hadden samen en ook afspraken hebben gemaakt in een ouderschapsplan. Natuurlijk is dit voor de kinderen geen fijne situatie. Zoals jij ook graag wil is het voor hen fijn als ze zich bij hun vader net zo thuis voelen als bij jou. Zoals ik lees is het ook voor de kinderen lastig om met hem in gesprek te gaan, omdat ze dan niet echt antwoord krijgen op hun vragen. Ik denk dat het voor de kinderen goed is om individueel een brief te schrijven naar hun vader, zodat ze in ieder geval alles kwijt kunnen. Het schrijven van een brief kan best lastig zijn, want je wil er verder mee komen dus hoe schrijf je alles goed op? Wellicht dat er iemand is die hun hierbij kan helpen, zoals een leerkracht of begeleider op school of iemand vanuit een organisatie. In de brief is het van belang om ook aan te geven wat ze als kind willen van hun vader. Zo geven zij als eerste het goede voorbeeld door met oplossingen te komen. Ik kan me namelijk ook indenken dat hun vader nog steeds veel van hun houdt en ook gewoon graag contact met hen wil. Daarbij heb ik nog als tip om het contact rustig op te bouwen. Af en toe wat leuks doen met hun vader en echt weer plezier hebben. Daarna komt het bezoek bij hem thuis en het zien van zijn vriendin wel weer. Ik hoop dat iedereen daar voor open staat. Heel veel succes! Groetjes Anne-Milou

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter