Strijd met mij

Beste Liene,, Mijn ouders scheiden toen ik 7 jaar was en mijn vader had direct een nieuwe relatie en die ook bijna meteen kwam wonen bij ons. Dit was voor mij ontzettend moeilijk er was geen tijd met mijn vader alleen, laat staan om dit alles te verwerken. Ik had daardoor ook echt het gevoel mijn vader kwijt te zijn. Iets wat als ik hier zo lees een angst is voor de zoon van je nieuwe vriend. Maar een vraag die wel bij mij op komt is er misschien iets gebeurt als het de eerste 5 maanden zo goed ging? Vast samenwonen? Uitgelegd dat het serieus is? Samen kijken naar een woning? Ik kan me namelijk voorstellen dat het besef daardoor is ontstaan dat hij zijn vader nu moet delen, zijn vader die al die tijd al van hem alleen is. En waar zij de rol vader en zoon hebben laten vervagen door het maar met zijn 2e zijn en verdriet. Iets wat ik ook wel begrijp voor mij was de nieuwe vriendin van pap ook een echte bedreiging op alles wat ik kende. Wat hierbij kan helpen is een misschien een stapje terug doen. Vader en zoon de tijd geven het hier samen over te hebben en samen duidelijke grenzen te stellen. Jij/jullie kunnen hier niks anders aan doen dan de angst op verlies proberen te verminderen. Hij moet zich zeker voelen en niet het gevoel om vervangen te zijn. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Met lieve groet en heel veel sterkte, Anouk

Beste Liene, Wat een ingewikkelde situatie. Goed dat je hier om advies vraagt! Ik kan me heel goed in jouw stiefzoon verplaatsen. Hij heeft een groot verlies te verwerken gehad en grijpt alles aan wie hem liefde geeft, en tegelijk llkde angst om dit te verliezen. Zelfs toen mijn ouders uit elkaar gingen voelde het al alsof ik hun verloor. Het is natuurlijk ook niet de bedoeling dat jij en je vriend geen tijd meer samen "mogen" hebben. Ik denk dat jouw vriend en jij het beste allebei met hem apart een gesprek aan kunnen gaan. Daar denk ik dat jullie beide moeten uitleggen dat er tijd is voor allemaal samen, voor met z'n tweeën, en ook voor jou en je vriend samen. Zo hoort dat. Benoem ook dat je zijn gevoelens begrijpt, mbt de angst van het verliezen van zijn vader en het idee dat hij jou moet delen met zijn vader. Je kan uitleggen dat iedereen tijd met elkaar verdient. Misschien zouden jullie duidelijke afspraken moeten maken met elkaar ? Bijvoorbeeld s'avonds na 10 uur, tijd voor jou en je vriend etc. Wie weet dat dit over een tijdje niet meer nodig is, maar nu wel. Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Liefs Pascalle