Samen een weg

Beste Eric, Wat fijn dat je dit forum heeft gevonden om je vraag te kunnen stellen! En fijn om te lezen dat je een oplossing zoekt waar iedereen tevreden mee is en waar jullie dochtertje het minste last van heeft, dit is een heel belangrijk punt. Al klinkt het voor mij wel een beetje alsof er twee problemen een beetje door elkaar lopen. Ik begrijp uit je verhaal dat jij graag met je ex wil praten over jouw nieuwe gezinssituatie, maar dan niet bij haar thuis en het liefste met begeleiding. Dit is inderdaad iets tussen jou en je ex waar jullie dochtertje buiten moet blijven, dit is iets wat jullie samen moeten oplossen. Ik denk dat het daarom een verstandige keuze is om dat gesprek niet bij je ex thuis te voeren. Je schrijft dat je ex hier alleen anders over denkt. Dat lijkt me heel lastig. Ik kan daar geen kant en klare oplossing voor geven helaas. Wel denk ik dat het heel belangrijk is dat jullie dit echt samen oplossen en niet via jullie dochtertje. Ik heb zelf in een zelfde soort situatie gezeten als jullie dochtertje, en mijn vader en moeder wilden nooit met elkaar praten, wat er uiteindelijk in resulteerde dat ze via mij gingen praten. Dit was voor mij alles behalve fijn en het verbeterde de situatie uiteindelijk niets. Vandaar ook mijn advies om er zoveel mogelijk voor te zorgen dat jullie dochtertje hierbuiten blijft. Misschien kun je je ex een brief schrijven met daarin de argumenten waarom jij denkt dat het voor je dochtertje beter is om ergens op een andere plek, waar zij er geen last van hoeft te hebben, samen te praten over de problemen? En daarbij te benadrukken dat je graag wilt dat jullie dochtertje gelukkig is? Tegelijk lees ik een probleem tussen jou (met nieuwe vriendin) en dochtertje. Je schrijft dat je dochtertje ongelukkig is en het idee heeft dat jij meer van je vriendin houdt dan van haar. Dit lijkt me voor allebei heel lastig. Voor jou is het niet fijn om dit te moeten horen, voor haar is het natuurlijk helemaal niet fijn dat ze zich zo voelt. Hierbij denk ik dat het juist wel belangrijk is om hier met je dochtertje over te praten.Je schrijft ook dat zij degene is geweest die dit in een brief naar je heeft geschreven. Dit laat zien dat zij ermee zit en het erover zou willen hebben. En daarbij is ze op een leeftijd waarop ze best haar eigen mening kan geven. Ik denk dat alleen het feit dat je je openstelt om er samen met haar over te praten, voor haar al heel fijn kan zijn en kan helpen. Dat is al iets kleins waarmee je laat zien dat je van haar houdt. Misschien is het een idee om samen ergens heen te gaan, ergens iets te drinken of bijvoorbeeld een wandeling maken, en dat jullie daar dan tegelijk over kunnen praten. Dit maakt het al makkelijker dan echt gaan zitten voor een gesprek zegmaar. Wanneer je hier met haar over praat geef je haar ook het gevoel dat ze gehoord wordt en dat haar mening ertoe doet. Samen kunnen jullie dan kijken naar hoe het voor haar fijner of makkelijker zou worden. Zo zou het bijvoorbeeld een idee zijn om eens in de zoveel tijd een dagje of een middag voor jullie samen in te plannen. Jullie hoeven dan geen bijzondere dingen te doen, maar gewoon qualitytime met je dochter samen af en toe zal denk ik al veel goeds doen :) Ik hoop dat je hier iets mee kunt! Ik wens je veel succes en sterkte in deze lastige situatie :) Groetjes, Samantha

Beste Erik, Wat fijn dat je je verhaal wilt delen op dit forum! Ik hoop natuurlijk dat ik je een beetje kan helpen, maar zoals jij zelf ook al aangeeft is het een lastige situatie. Wat ik wel goed vindt om te lezen, is dat jij erg je best doet om het contact met je ex-vrouw aan te gaan. Dat is een goed begin. Eerst wil ik even terug komen op de brief die je dochter geschreven heeft. Waarschijnlijk is dit voor haar een hele stap geweest. Het is namelijk niet gemakkelijk om je gevoel te uiten en te weten dat je een van je ouders met deze brief verdriet doet. Wanneer je het met haar over deze brief hebt zou ik je aanraden om haar hier voor te complimenteren. Ik vind het namelijk erg knap van haar. Wel kan ik me voorstellen dat het voor jou lastig is om te horen, omdat jij heel erg hard je best doet en juist heel veel van haar houdt. Je vertelt ook dat je dochter het idee heeft dat je meer van je vriendin houdt dan van haar. Ik kan me dat gevoel heel goed voorstellen en ik heb hier zelf ook ervaring mee gehad. Een nieuwe vriendin nam ineens mijn plek in en was altijd bij mijn vader, ik maar af en toe. Dat vond ik verwarrend en oneerlijk. Door samen met mijn vader te praten zijn we hier uitgekomen en hebben we afgesproken om altijd eerlijk naar elkaar te zijn. Ook plannen wij regelmatig een uitje met zijn tweeën. Dat kan zijn naar de efteling, maar ook naar het bos om samen een stuk te wandelen. Ik vind het heel fijn om ook momenten met mijn vader alleen te hebben en alles te kunnen vertellen. Ik denk dat jouw dochter dat ook heel leuk zou vinden. Wanneer zij zich weer geliefd voelt is het natuurlijk ook belangrijk om aan de band tussen haar en je vriendin te werken. Zelf geef je al aan dat jullie er uiteindelijk met zijn drieën uit zullen moeten komen. Je dochter is inmiddels op een leeftijd dat zij ook graag wat dingen in wil brengen en serieus genomen wil worden. Daarom vind ik het mooi om te lezen dat jullie dit met zijn drieën zullen moeten gaan doen. Zoals je zelf al voorstelt zou het goed zijn als jij en je ex-vrouw eerst samen in gesprek gaan en jullie dochter er zo veel mogelijk buiten te houden. Ik lees dat je al erg veel geprobeerd hebt, wat allemaal niet gewerkt heeft. Wellicht helpt het dat je ex-vrouw een andere (onpartijdige) plek uit mag kiezen? Het lijkt mij inderdaad een goed idee dat er begeleiding bij het gesprek zit, zodat jullie op een rustige manier met elkaar in gesprek kunnen gaan en beter naar elkaar kunnen luisteren. Je zou eens op internet kunnen zoeken of er scheidingsbegeleiding of een mediator bij jullie in de buurt is. Dit werk doe ik zelf ook en ik krijg vaak terug te horen dat het fijn is dat er bemiddeld wordt en er iedere keer terug gekomen wordt op het belang van het kind. Vanuit dit belang zouden jullie toch met elkaar in gesprek moeten kunnen gaan, natuurlijk wel vanuit twee kanten. Ik hoop dat er wat beweging komt vanuit de verschillende kanten. Heel veel succes!