Hoe pak ik dit het beste voor jou aan?

Wat een lastige situatie. Ik kan mij zo goed voorstellen dat je klem zit. Vooral ik als 23 jarige dochter kan zich dat voorstellen, maar toen ik 8 was snapte ik dat niet. Als 8 jarige ik zou ik allebei mijn ouders erbij willen hebben, maar ik zou dit enkel willen als het goed gaat. Ik heb namelijk ook een keer meegemaakt dat er spanning was tussen mijn ouders en ik als kind kon dit aanschouwen. In dit geval had ik liever maar 1 iemand erbij willen hebben. Als kind dacht ik soms; waarom kunnen jullie niet gewoon dit samen doen? Nu ik wat ouder ben snap ik steeds beter waarom ze sommige beslissingen hebben gemaakt. Wat je ook zal kiezen, het zal de goede beslissing zijn, als je deze beslissing uit liefde voor je kind is genomen. Nu ik ouder ben zie ik dat dat is wat mijn ouders deden (of probeerde te doen). Tuurlijk was en ben ik het niet altijd eens met bepaalde keuzes en beslissingen, maar ze hebben vanuit hun oogpunt dit allemaal uit liefde voor mij gedaan en daar heb ik nu vrede mee. Dit besef zal hopelijk komen als je kind ouder is. Door deze vraag zo mooi te stellen of dit forum laat je al zien dat je uit liefde voor je kind een beslissing wil maken. Succes!

Hi Yvon, wat fijn dat je het forum hebt gevonden en je vraag hier deelt! Ik herken mij heel erg in de situatie die je omschrijft. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar was en hebben daarna amper meer contact gehad. Er waren vroeger veel ruzies en mijn ouders konden simpelweg niet met elkaar overweg als ze elkaar zagen. Voor zo'n moment ervaarde ik als kind dan ook veel spanning wat het, meestal leuke moment, wegnam. Om een voorbeeld te geven heb ik mijn diploma-uitreiking van 2 jaar geleden. Ik had mijn beide ouders uitgenodigd, omdat dit toch als een soort van 'normaal' voelde en ze waren er dan ook allebei. Toch keek ik niet uit naar het moment waarop ik mijn diploma in ontvangst moest nemen, omdat ik veel stress ervaarde en er wel 100 vragen door mijn hoofd gingen. 'Naar wie moet ik het eerste lopen?' 'Als ik nu naar mama ga zal papa vast denken dat ik hem niet belangrijk vind en andersom' of 'Had mijn diploma maar gewoon opgestuurd dan had ik deze spanning nu niet'. Kortom werd een feestelijke en leuke situatie een dag vol met spanning en stress. Hoe graag ik ook wilde dat mijn beide ouders aanwezig waren op zo'n dag was het achteraf misschien beter geweest als 1 van beide er was geweest en ik na de uitreiking thuis wat bij de andere ouder had gedronken bijvoorbeeld. Aangezien je dochter nog best wel jong is kan zij deze keuze waarschijnlijk nog niet maken, maar wellicht dat je aan haar kan vragen wat zij graag zou willen? Toen ik jong was kreeg ik ook al veel mee van de spanningen rondom mijn ouders en ik begreep meer dan mijn ouders dachten. Misschien kan je daarom kort de situatie aan haar uitleggen en vooral aan haar vragen wat ze fijn zou vinden en daarbij benadrukken dat ze niet tussen jullie als ouders hoeft te kiezen, maar dat de dag voor haar is en dat zij ervan moet kunnen genieten! Ik hoop dat je iets aan mijn ervaring hebt en als je nog vragen hebt, mag je deze natuurlijk altijd stellen! Veel liefs, Sofie ☺️