Wanneer en hoe moet je het vertellen?

Hoi Richard, Fijn dat je je vraag hier stelt. Mijn ouders gingen ook scheiden toen ik nog heel jong was. Zo jong, dat ik me zelfs niet meer kan herinneren hoe het me is verteld. Nu ik als volwassene terugkijk op die toch wel verwarrende tijd, denk ik dat een wen periode fijn is. Niet meteen alle veranderingen in een keer, maar iets meer stap voor stap wennen aan het idee dat je ouders straks niet meer bij elkaar zijn. Bovendien had ik het als kind ook al snel door wanneer er wat speelde. Als het ook mij aanging, vond ik het dan fijner om te weten wat er aan de hand was, in plaats van het alleen maar te aan te voelen. Wat mij bovendien erg had geholpen als kind is als mijn ouders, toen ze eenmaal echt apart gingen wonen, dichter bij elkaar waren gaan wonen zodat er verder niet te veel veranderde. Dan houd je als kind 1 leefwereld en ik vond het zelf vroeger lastig dat die werelden ook zo gescheiden waren. Hopelijk heb je hier wat aan! Groetjes en veel sterkte :)

Beste Richard, Wat goed dat je deze vraag stelt op dit forum en ervoor wil zorgen dat jullie dit op de beste manier mogelijk doen voor jullie kindje! Zelf was ik zelfs nog wat jonger, een jaartje of 2, dus ik kan me hier niet veel meer van herinneren. Maar toch kan ik me denk ik wel een beetje inleven in wat ik fijn zou vinden op zo’n moment. Hier een paar dingen die je zouden kunnen helpen: Je hoeft het niet meteen te vertellen zodra je besluit te gaan scheiden. Ik denk dat het fijn is voor jullie kind als jullie duidelijk kunnen vertellen wat er precies gaat gebeuren, bijvoorbeeld tot jullie echt concrete plannen hebben over wat er gaat gebeuren. Maar wacht ook niet te lang, zodat je kind niet plots voor verrassingen komt te staan. Daarnaast denk ik dat kinderen het vaak wel aanvoelen als er iets niet helemaal klopt. Ook denk ik dat het goed is om het samen met je partner te vertellen, als dat mogelijk is. Laat zien dat jullie er allebei voor je kind blijven, ook al zijn jullie straks niet meer samen. Ik denk dat het vooral op zo’n jonge leeftijd belangrijk is om het simpel en duidelijk te houden, iets zoals: ‘Papa en mama gaan niet meer in hetzelfde huis wonen, maar we blijven allebei van jou houden.’ En heel belangrijk: blijf benadrukken dat het niet hun schuld is. Ik hoop dat je hier iets mee kunt. Het blijft lastig, maar zolang jullie beiden laten merken dat jullie er altijd voor jullie kind zullen zijn, en dat jullie nog steeds even veel van hem/haar houden, dan helpt dat enorm. Succes en sterkte! Willemijn