Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Twijfel over hoe open ik moet zijn naar mijn kinderen

Miek, 39 jaar

Praten over de scheiding
Gisteren heb ik mijn dochter (8) en zoon (5) verteld dat we de verjaardag van mijn zoon dit jaar 2x gaan vieren. Ik probeerde er iets leuks van te maken, maar mijn dochter reageerde meteen verdrietig: β€œMaar dan hebben we nooit meer een dag met papa en mama samen.” Ik heb dat een beetje weggewuifd, maar achteraf twijfel ik. Ik wil haar niet belasten, maar ben ook bang dat ik over haar gevoel heen stap. Mijn ex en ik hebben sinds dit jaar spanningen en communiceren nauwelijks. Ik heb geprobeerd hierover in gesprek te gaan en hulp te zoeken, maar mijn ex wil hier niet aan meewerken. Daardoor zijn gezamenlijke momenten, zoals verjaardagen, helaas niet meer mogelijk, ook al sta ik hier zelf niet achter. Bij de overdracht zijn we vriendelijk, maar ik denk dat de kinderen meer voelen dan we soms denken. Ze hebben een paar maanden geleden een flinke ruzie meegemaakt. Mijn dochter geeft ook aan dat ze het fijn zou vinden als we soms nog iets samen doen. Na onze scheiding (ruim 3 jaar geleden) deden we dit nog wel, maar dat is steeds verder afgebouwd. Er is 1 keer mediation geweest, maar verdere gesprekken wil mijn ex niet. Ik probeer altijd liefdevol over haar vader en zijn nieuwe partner te praten & geef ruimte voor hun band. Toch twijfel ik of ik het goed aanpak. Mijn vraag is: hoe kan ik mijn kinderen het beste ondersteunen en serieus nemen in hun gevoelens, zonder hen te belasten met onze volwassen problemen, zeker nu samenwerken met mijn ex zo moeilijk is? Alvast dank!
OF

Reacties (1)

Robin

23 jaar

ongeveer 2 maanden geleden

Ha Miek,

Wat fijn, lief en dapper dat je het forum gevonden hebt.

Ik was zelf vier jaar toen mijn ouders uit elkaar gingen en ik denk dat het klopt dat de kinderen meer aanvoelen dan je van te voren zou denken. Ik vond het zelf ook jammer om mijn verjaardag twee keer te vieren. Maar vind tegelijkertijd alles fijner dan één verjaardag met spanning. Als ik uit mijn eigen ervaring spreek dan hoort het verdriet er voor de kinderen bij, ze zullen moeten wennen aan de nieuwe situatie en daar zullen bepaalde emoties bij komen.

Ik vind het fijn om te lezen dat je actief nadenkt over de situatie en probeert er het beste van te maken. Een balans vinden tussen het achterwege laten van de volwassen problemen en erkennen van het gevoel van de kinderen zou voor mij het fijnste zijn geweest als (jong) kind. Een knuffel en "ik begrijp dat het rot is" was voor mij de erkenning die ik hierin nodig had. Een paar "dubbele" verjaardagen heb ik tegen de muur geschopt, maar ik ben achteraf blij dat ik dit mocht doen en er begrepen werd dat het soms ingewikkeld is.

Ik hoop dat je wat hebt aan mijn reactie.

Veel liefs,

Robin

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter