Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Mijn kind in loyaliteitsconflict

Anna, 38 jaar

Praten over de scheidingGevoelens van kinderen
Hallo allen, Ik ben moeder van een zoon van 8. We hebben een 70-30 regeling. Zijn vader is hier mee akkoord gegaan maar staat hier inmiddels niet meer achter. Onze zoon mist (natuurlijk) vaak zijn vader, net als dat hij mij mist als hij een paar dagen achter elkaar bij zijn vader is. Zijn vader bespreekt met hem dat de verdeling niet eerlijk is, dat hij hem mist en dat hij ook wil dat hij vaker bij hem is maar dat ik dat niet toe sta. Dit is natuurlijk allemaal waar maar ik zie dat het mijn zoon belast en hij vraagt inmiddels zelf vaak om meer bij zijn vader te zijn. Er zijn zorgen ivm veiligheid waarom ik een andere regeling niet wil maar kan deze natuurlijk niet met mijn zoon bespreken. Ik ben op zoek naar tips hoe ik mijn zoon kan helpen wanneer hij het er moeilijk mee heeft en hoe ik hem ruimte kan geven voor zijn gemis zonder hem te belasten met info waar hij nog niks mee kan. Is iemand van jullie misschien ook in een dergelijke complexe situatie opgegroeid en wat had jou geholpen?
OF

Reacties (2)

Marilla

26 jaar

3 maanden geleden

Hoi Anna,

Wat een moeilijke situatie voor jullie allebei. Het klinkt alsof je heel goed ziet wat dit met je zoon doet en dat je hem juist wilt beschermen! Het is heel logisch dat een kind van 8 zijn vader mist en tegelijk in de knel komt te zitten tussen twee ouders. Dat kan heel verwarrend en zwaar voelen.

Wat voor veel kinderen helpt, is dat hun gevoel er gewoon mag zijn zonder dat ze het hoeven op te lossen. Je kunt benoemen dat hij zijn vader mist en dat dat verdrietig is, zonder daar meteen iets aan te willen veranderen. Alleen al horen dat het oké is om dat te voelen, kan veel lucht geven.

Wat ik zelf als kind fijn vond, was dat mijn ouders mij niet meenamen in de ingewikkelde keuzes of spanningen tussen hen. Dat gaf mij ruimte om gewoon kind te zijn, in plaats van me verantwoordelijk te voelen. Er zijn voor je kind, luisteren en nabij zijn is vaak al genoeg.

Misschien helpt het om kleine rituelen te hebben rondom het missen, zoals iets tekenen voor papa of even vertellen waar hij vandaag aan dacht. Zo krijgt het gevoel een plek, zonder dat hij belast wordt met informatie waar hij nog niets mee kan.

Liefs, Marilla

0

Vera

24 jaar

3 maanden geleden

Beste Anna,

Wat een hele vervelende situatie zeg!! En fijn om te lezen dat je er mee bezig bent want echt het beste is voor je zoon.

De situatie is complex inderdaad. Ik kan alleen spreken vanuit mijn eigen ervaring. Mijn ouders zijn ook uit elkaar gegaan maar ik was al wel wat ouder en heb dus heel veel van de scheiding meegekregen. Ik mocht om veiligheidsredenen niet bij mijn moeder wonen. Wel heeft mijn vader me nooit tegengehouden om naar mijn moeder te gaan want hij zei altijd het is en blijft je moeder. En dat vond ik altijd een heel fijn gevoel dat hij me wel liet gaan als ik dat wilde, mits het veilig was.

Het is denk ik belangrijk dat het gevoel van je zoontje er mag zijn, hij heeft inderdaad twee ouders. En als voor nu 70/30 het beste is, is dat even wat het is. Belangrijk dat hij er wel over kan praten dat hij zijn vader mist. En dat je uitlegt dat dit voor nu even het beste is zonder inhoudelijk erop in te gaan. Want ik vond het verschrikkelijk als mijn ouders slecht over elkaar praatte…

Hopelijk heb je hier iets aan..

Veel sterkte en succes. ❤️

Liefs,

Vera

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter