Wat houd ik geheim, wat vertel ik?
Mag, 37 jaar
Reacties (2)
7 maanden geleden
Hi Mag,
Wat goed van je dat je deze vraag hier op het forum stelt. Ik kan me goed voorstellen dat het fijn is als hierover wordt meegedacht, want het klinkt als een lastige situatie! Om te beginnen wil ik graag benadrukken dat ik het heel mooi en bijzonder vind om te horen dat jij en je ex-partner zo met elkaar om gaan, ondanks de moeilijke tijd die je hebt meegemaakt. Ik kan uit eigen ervaring vertellen dat dat als kind van gescheiden ouders een heel fijn gevoel is.
Vervelend om te horen dat jij en je dochter in een bvml-huis hebben moeten verblijven! Gelukkig is de situatie nu stabiel 💪🏽🫶🏽
Ik begrijp heel goed dat je het lastig vind om te bepalen wat je wel en niet wilt vertellen, vooral gezien de situatie omtrent de band tussen je dochter en haar vader.
Ik zou je graag het volgende willen meegeven/adviseren, vanuit mijn eigen ervaring met betrekking tot mijn ouders die bepaalde dingen hebben achtergehouden voor mij. Gedurende mijn tiener/puberjaren hebben mijn ouders bewust bepaalde dingen niet aan mij verteld, waar ik later op een nare manier moest achterkomen (zoals het vreemdgaan van mijn stiefmoeder). Hier heb ik erg veel verdriet door gehad. Ik voelde me niet gezien en voelde me achtergesteld. Dit heb ik met mijn ouders besproken, en we hebben toen afgesproken dat ze me voortaan zulke belangrijke dingen wel vertellen, en open kaart zullen spelen. Dat vond ik heel fijn en voelde voor mij goed. Ik was in deze situatie wel iets ouder dan dat jouw dochter nu is.
Maar vanuit het perspectief van een dochter, zou ik het fijn vinden om zoiets belangrijks als dit te horen van mijn eigen ouder(s), in plaats van dat je er achter komt op een andere (misschien minder fijne) manier. Hierin ben jij als moeder natuurlijk vrij om te bepalen wat je wel en wat je liever niet wil delen! Ik begrijp ook dat je de band tussen haar en haar vader graag goed wil houden. Ik denk dat dat ook zeker kan. Gezien haar leeftijd zou je haar bijvoorbeeld wel wat dingen kunnen vertellen, zoals wat voor huis het is en hoe je daar komt, en het meer algemeen houden in plaats van in details te treden.
Super knap en mooi dat je je verhaal/vraag hier hebt gedeeld. Ik hoop dat je iets aan mijn reactie hebt, en mocht je er nog verder over willen praten, weet dat dat kan! Heel veel succes, en liefs! :)
7 maanden geleden
Hoi Romy, wat een lieve reactie, dankjewel! Wat jij zegt sluit aan bij het gevoel dat ik al een beetje had. Ik ga je advies opvolgen, eerlijk iets vertellen maar zeker niet teveel.
Als moeder die ging scheiden wist ik vanuit de media en vanuit allerlei informatiebronnen dat de impact van een scheiding op kinderen groot is. Ik wilde koste wat het kost voorkomen dat mijn dochter extra verdriet zou hebben door de manier waarop het ging. Dus ik heb het in me oren geknoopt: je zegt geen negatieve dingen over de andere ouder, wat diegene ook doet of zegt. Je bent duidelijk met grenzen maar je blijft de-escaleren.
Inmiddels, al die jaren later, heb ik wel vraagtekens bij sommige keuzes. Ik heb bijvoorbeeld nooit aangifte gedaan. Aangifte doen is niet bepaald de-escalerend. Ik denk dat zij hierdoor inderdaad sneller weer in rust heeft kunnen opgroeien. Maar door geen aangifte te doen, heb ik haar vader ook nooit de kans gegeven om zich te verdedigen tegen een beschuldiging van geweld. Wat is er gebeurd? Ik weet het nog, hij weet het nog, maar het is mijn woord tegen het zijne.
Ik zal het algemeen houden en goed kijken hoe ze reageert. Als ze veel vraagt als ze ouder wordt, moet ik haar misschien uitleggen dat ik geen dingen ga vertellen die alleen hij en ikzelf kunnen weten.
1