Hoe omgaan met de wensen van onze dochter

Hoi Franciska,

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was, mijn ouders besloten toen hoe de verdeling eruit kwam te zien wanneer ik bij mijn vader was en wanneer bij mijn moeder. Aan het begin woonden zij beiden in hetzelfde dorp wat het makkelijk maakte. Mijn vader verhuisde uiteindelijk, dit was ong 25 minuutjes met de auto en wat langer met het OV. Toen ik ouder werd, bleef de regeling hetzelfde maar ik merkte dat ik behoefte had om hier zelf meer invulling aan te geven, ook omdat mijn leven er anders uit ging zien. Met sport, dingen in het weekend doen met vriendinnen. Persoonlijk denk ik dat je ook op jonge leeftijd al een goed idee hebt op welke manier je de verdeling fijn vindt en dat het goed is om daarin betrokken te worden. Toen ik voelde dat ik een aanpassing wilde vond ik het heel moeilijk om dit te bespreken omdat ik bang was een ouder te kwetsen en ook omdat ik niet het gevoel had dat hier ruimte voor was. Als ik er aan terug denk had ik heel erg gewaardeerd als ik het gevoel had gehad dat ik hier meer autonomie en vrije keuze in had gehad en dat mijn stem ook werd gehoord. Dat zou dan ook mijn advies zijn, om jullie dochter hier in mee te nemen! Wat vindt zijn fijn? En dan natuurlijk het liefst zonder oordeel over haar stem. Ik heb ook wel eens een gesprek gevoerd met een ‘onafhankelijk’ iemand erbij, dat vond ik best prettig.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt!

Liefs Myra

Hoi Franciska,

Goed dat je met deze vragen naar het forum bent gekomen!

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 11 was, en toen werd dus ook de hele omgangsregeling bij de advocaat in elkaar gezet. Om het weekend bij mijn vader en verder thuis bij mijn moeder. Ik had hier zelf niks over te zeggen en vond dat vaak heel lastig. Ik was tegendraads en probeerde vaak onder de weekenden bij mijn vader uit te komen. Dit lag er echt aan dat niemand naar mij luisterde. Toen ik voor het eerst zolang heb volgehouden dat ik een weekend niet naar mijn vader wilde, moesten ze me wel thuis laten, dit voelde zo fijn. En ik had heel graag gewild dat ze vaker en op een gezonde manier naar mij zouden luisteren.

Mijn ouders spraken vaak slecht over de ander, tegen mij. Dat vond ik altijd heel vervelend want ik voelde me een tussenstuk tussen hun in en had het gevoel dat ik hulpverlener moest spelen en de volwassene in de situatie was. Dit beïnvloedde mijn mening over de andere ouder wel, en dus ook mijn wil om bij bijv mijn vader te zijn. Ik had graag gewild dat ze mij op een gezonde manier in de situatie betrokken en mij mijn eigen mening lieten hebben, zonder hun invloeden.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt!

Liefs, Leanne