Mijn dochters en mijn partner, hoe krijgt dit toekomst?

Hi Bart,

Goed dat je je vraag stelt! Het lijkt me lastig om het gevoel te moeten hebben om te kiezen. Dat lees ik uit de tekst terug.

Mijn ouders scheidden van elkaar toen ik elf jaar was. Zij kregen allebei na ongeveer twee jaar nieuwe relaties. Ik vond dit heel snel. Voor mijn gevoel ging er iemand op de plek van papa of mama staan. De basis die ik gewend was, werd anders door de scheiding en ging weer veranderen toen er weer nieuwe partners bijkwamen. 'Dan zou er thuis ook nog wel meer gaan veranderen', dacht ik. Verandering op verandering op verandering. Dat kostte tijd voor ik dat verwerkt had. Van beide nieuwe partners wilde ik helemaal niets weten in het begin. Ik wilde hen niet aankijken, niet naast ze zitten, niks met ze ondernemen en een jaar later na stapje voor stapje wennen, kon ik lezen en schrijven met de nieuwe partner van mijn moeder. Dit kwam vooral omdat mama mij verteld had dat zij alleen de opvoeding zou doen, niet hij. Dat ik mocht vertellen wat ik wel en niet fijn vond en hoe we hier rekening mee konden houden. Een beetje inspraak en meepraten vond ik fijn. We hebben bij Villa Pinedo een open brief aan de nieuwe partner(s) van onze ouder(s). Hierin staat beschreven wat veel kinderen fijn vinden wanneer er een nieuw iemand in hun leven komt. https://www.villapinedo.nl/open-brieven/mijn-ouders/familie/stiefouders/aan-alle-nieuwe-partners. Misschien helpt dit je wat op weg.

Ik denk dat je vooral de nieuwe situatie tijd moet geven. Geef je meiden de tijd en ruimte om te wennen aan het idee dat hun basis verandert. Neem ze mee in hoe dit proces stapje voor stapje gaat verlopen en laat ze hierin meedenken. Dit heeft mij toentertijd echt geholpen (en nu zitten we nog steeds lachend samen op de bank).

Veel succes!

Liefs,

Demi

Hoi Bart,

Wat goed dat je ons forum hebt gevonden om je vraag te stellen. Ik begrijp uit je bericht dat het hartstikke goed gaat tussen jou en je nieuwe partner, maar dat je kinderen hier (nog) niet helemaal in mee kunnen. Voor mij voelt het, als kind van gescheiden ouders, heel fijn om te lezen dat je de gevoelens van je kinderen serieus neemt rond het vormen van een nieuw samengesteld gezin.

Nadat mijn ouders uit elkaar gingen, kregen zij toen ik 13 was beide vrij snel na elkaar een nieuwe relatie. Wat voor mij heel erg het verschil heeft gemaakt in de ervaring met een nieuw samengesteld gezin was de manier waarop mijn ouders op mijn gevoelens hierover reageerden.

Zo bleef de vriend van mijn moeder bijvoorbeeld al vrij snel bij ons thuis slapen, wat ik als beginnende puber helemaal niet fijn vond. Toen ik dit bij mijn moeder aangaf, kreeg ik als reactie dat ik er niet veel van zou merken omdat hij ’s ochtends toch weer vroeg naar huis zou gaan. Dat maakte dat ik me niet echt gehoord en begrepen voelde. Bij de nieuwe relatie van mijn vader ging dit anders. Zijn vriendin bleef pas bij ons slapen nadat mijn vader dit eerst met ons had besproken.

Hoewel ik door de ervaring met mijn moeder wist dat mijn ouders niet hoefden te wachten op ‘toestemming’ van mijn broertjes en mij, ben ik er toch heel dankbaar voor dat mijn vader en zijn vriendin dit wel hebben gedaan. Ze bleven samen bij ons inchecken hoe wij ons voelden bij het idee van een nieuwe situatie, gingen met ons in gesprek over de dingen waar we ons zorgen over maakten en gaven ons telkens de tijd om te wennen voordat ze weer een volgende stap zetten. Dat zorgde voor rust en vertrouwen in de nieuwe situatie, de relatie tussen mijn vader en stiefmoeder maar ook in de relatie tussen mij en mijn (stief)ouder.

De brief Aan alle (nieuwe) partners van onze ouders, die Demi in haar reactie al noemde, zou een mooi beginpunt kunnen zijn om met je kinderen in gesprek te gaan over hun verwachtingen en zorgen. Misschien is het fijn om dit eerst met hen alleen te doen, en je partner later ook bij die gesprekken te betrekken. Dat mijn vader samen met ons het gesprek aanging, gaf mij het gevoel dat mijn gevoelens er mochten zijn en ook serieus genomen werden. Dit alleen al was al erg geruststellend.

Ook namens mij: veel succes!

- Eveline