Hoe omgaan met de situatie

Hi Stephanie,

Fijn dat je ons forum hebt gevonden, maar wat een verdrietige aanleiding. Het is dapper dat je voor jezelf hebt gekozen en dit vervolg had je daarin niet kunnen voorzien. Mijzelf - en deels ook mijn moeder - is dit ook overkomen toen zij na 13 jaar huwelijk de relatie met mijn vader verbrak. Ook zij kwamen in een vechtscheiding terecht waarbij ik en mijn broertje de dupe werden van mijn vader's acties. Hij probeerde met verschillende dingen van ons mijn moeder dwars te zitten. Helaas over onze rug. Zo hield hij onze kleding na een vakantie achter of heeft hij tot in de rechtbank geweigerd een handtekening te zetten voor ons paspoort zodat we met mijn moeder op vakantie konden. Ik was 6 (en mijn broertje pas 2) toen mijn ouders scheidden en ik dit allemaal toch steeds bewuster mee maakte.

Die ervaring wil ik je meegeven, ook al voelt het voor jou zo machteloos en wil je niet dat je dochter en natuurlijk ook je zoon dit moeten meemaken, zij leren hierdoor heel veel over hun vader. Mijn vader had ook niet door dat hij hierdoor echt meer en meer ongemak en op een gegeven moment afkeer bij mij veroorzaakte. Op mijn negende ging het niet langer en koos ik er dan ook voor om - in begeleiding met een kinderpsycholoog - het contact met mijn vader te verbreken. Tot op de dag van vandaag sta ik daarachter.

Zelf heb ik bij mijn moeder ook de gesprekken en steun daarover gemist, dus dat je dat in jouw berichtje zo specifiek benoemt, wil ik alleen maar prijzen. Als je zoon en dochter bij jou iemand hebben waar ze altijd over alles kunnen praten - zonder dat het vanuit jou afkeurend terugover hun vader is maar gewoon open en ontvankelijk, is dat het waardevolste dat je hen kunt geven. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Veel liefs, Carly