Ouder met ziekte
Barbara, 32 jaar
Reacties (2)
bijna 8 jaar geleden
Hoi Barbara, Mijn moeder heeft sinds 2 jaar Parkinson. Mijn ouders zijn ook gescheiden en mijn moeder is alleenstaand. Ik heb het hier erg moeilijk mee gehad. Vooral de heftige emoties bij mama en het feit dat ze alleen is vond ik erg lastig. Wat mij heel erg heeft geholpen is er altijd open en eerlijk over praten. De bevestiging die ik heb gekregen van mama en mijn familie dat het niet mijn taak is om alle zorg op me te nemen en ik me vooral op mijn studie en leuke dingen moet focussen. Verder vind ik het belangrijk om in het hier en nu te leven. Iedere Parkinson patiënt krijgt andere klachten en daar is niet vantevoren op te anticiperen. Regel zaken naar de situatie van nu en stel bij als het slechter gaat. Ook maken we ieder jaar samen tijd op de dag van de diagnose om iets leuks te doen met de familie. Dat is onze positiviteitsdag! Hiermee heb je er wel alle aandacht voor, maar op een fijne en positieve manier. Er bestaat trouwens ook een boek om de ziekte beter uit te leggen aan kinderen. Het heet “de prinses en de geheimzinnige bibberziekte”. Misschien dat dit fijn is voor je kinderen om er samen naar te kijken. Angst voor hoe het in de toekomst gaat heb ik nog wel. Denk ook niet dat dit zomaar weg zal gaan. Maar als je er open over praat en je kinderen hierin emotioneel ondersteund vinden jullie er samen zeker een weg in! Heel veel sterkte met de situatie, Groetjes, Inke
bijna 8 jaar geleden
Beste Inke, wat lief dat je zo uitgebreid reageert, dank je wel .En wat een goede tips, waaronder ook het boek. Ik ga dat zeker met mijn ex bespreken. Het lastige is dat ik ze nu eerst de tijd wil geven voor de scheiding en als dat allemaal rustiger is, dan pas vertellen over de parkinson van papa. Het ontroerd me dat jullie van de dag van de diagnose een familiedag hebben gemaakt. Heel mooi om dat op die manier met elkaar te verwerken en een plekje te geven. Ik hoop dat de ziekte van Parkinson nog langere tijd voor hem te combineren valt met co-ouderschap. Daar maak ik me wel zorgen over, hoe hij dat als vader oppakt , met zijn toestand die met de jaren achteruit zal gaan. Het was ook niet mijn keuze om uit elkaar te gaan, dat maakt het ook lastiger. Nogmaals dank voor je reactie en je tips. Jij ook heel veel sterkte en ik hoop dat het je lukt om je te focussen op leuke dingen en je studie. Dat is inderdaad erg belangrijk. Groetjes Barbara

1