Nieuwe partner

Hallo Zoë, wat goed dat je jouw weg naar dit forum gevonden hebt en jouw vraag stelt. Ik zal proberen jouw vraag te beantwoorden aan de hand van mijn eigen ervaring met de nieuwe partner(s) van mijn vader. Mijn vader heeft vlak na de scheiding (4 weken) zijn nieuwe, toenmalige, vriendin al snel aan ons voorgesteld. Dit was voor ons (mijn broer, zus en mijzelf) best moeilijk. Wij hebben echter de "fout" gemaakt hier niet eerlijk over te zijn tegenover onze vader. Ik denk dat ieder van ons op zijn eigen manier nog heel erg moest wennen aan het idee van de scheiding en de nieuwe vriendin extra rauw op ons dak viel. Achteraf heeft deze relatie niet stand gehouden, maar ook zijn tweede, huidige, vriendin werd al erg snel aan ons voorgesteld. Wij waren allemaal een stuk ouder dan jouw zoontje, maar ik denk dat het proces wel ongeveer hetzelfde is. Het ís en blijf natuurlijk heel erg wennen om jouw vader (of moeder) met een ander te zien. Opeens moet je ook je ouder weer "delen". Om de vriendin(nen) van mijn vader, achter gezien, te kunnen accepteren, had ik gewoon wat meer tijd nodig. Ook had ik het erg fijn gevonden als hij ons gewoon langzaam aan aan het idee had laten wennen, door bijvoorbeeld eerst te vertellen dat hij een vriendin had en langzaam maar zeker meer over haar los te laten. Ik ben groot voorstander van het overlaten aan de kinderen wanneer zij klaar ervoor zijn om de nieuwe partner te ontmoeten. Jouw zoontje is echter erg jong, dus ik begrijp dat jullie als ouders een beslissing voor hem maken. Dat was mijn ervaring met de partners van mijn vader. Jouw verhaal is uiteraard heel anders, ook gezien het feit dat jullie onderhand 1,5 jaar uit elkaar zijn. Ik denk niet dat er een standaard antwoord is op de vraag wat een goede opbouw is. Het feit echter dat jouw zoontje zelf al aangeeft dat het te snel gaat, is wel een duidelijke indicatie dat dit voor hem geen goede opbouw is. Ik denk dat het, ondanks dat dit een lastig gesprek wordt, een goede zaak is als jij dit open en eerlijk aankaart bij zijn vader. Probeer niet verwijtend over te komen, maar overleg gewoon de waarneming dat jullie zoontje het een beetje lastig heeft met de nieuwe vriendin van zijn papa. Misschien is het een goed idee om in dit gesprek aan te geven dat jij hem zeker wel een nieuwe relatie gunt, maar dat jullie zoontje wél voorgaat. Geef ook aan dat jij uiteraard (onder het motto "practice what you preach") bij een eventuele nieuwe relatie het erg rustig aan zal doen. Kijk vooral anders ook eens of hoofdstuk 5 van de online training van Villa Pinedo iets voor jou kan betekenen: https://training.villapinedo.nl/#modules. Dit hoofdstuk gaat over de nieuwe liefdes van ouders. Al bij al is dit een lang verhaal geworden, maar wel met een rode lijn, namelijk: doe wat goed voelt voor jou en jouw zoon. Wel is het belangrijk om zijn vader hierbij in alle openheid te betrekken. Als jij denkt dat het helpt om de nieuwe vriendin van jouw partner te ontmoeten, dan is dit helemaal niet "vreemd". Misschien dat het juist de onderlinge relaties ten goede komt. Doe dit wel alleen als je zeker weet dat dit zal helpen, niet slechts uit nieuwsgierigheid. Zoë, dit is mijn advies en ervaring voor jou. Ik wens jou heel veel succes en alle goeds voor de toekomst met jouw zoontje. Veel liefs, Elisabeth.

Beste Zoë, Fijn dat je ons forum hebt gevonden! Ik zal proberen een antwoord te geven op jouw vraag. Toen mijn ouders gingen scheiden, heeft mijn vader daarna 3 vriendinnen gehad, voor hij opnieuw trouwde. Alle 3 de vriendinnen stelde hij snel aan mij voor, meestal binnen 3 maanden. Voor mij was dit erg snel, want ik had soms het idee dat ze zelf nog niet goed wisten waar ze stonden in hun relatie. Ik wist niet goed hoe ik dit moest zeggen tegen mijn vader en ik heb toen (ik was 11) een tekening met een verhaaltje gemaakt. Daarin heb ik geprobeerd uit te leggen dat het soms snel vond gaan. Is dit ook een idee om samen met jouw zoontje te doen? Toen mijn vader zijn nieuwe vrouw leerde kennen, heeft hij wel langer gewacht met voorstellen. Dit heeft mij goed gedaan, omdat ik zo ook meer tijd kreeg om aan het idee te wennen! Wat betreft het ontmoeten van zijn nieuwe vriendin; dat is niet raar als je dat wil. Zij heeft ook een rol in het leven van jouw zoontje en ik begrijp dat je haar daarom ook wil ontmoeten. Je zou dit aan je ex kunnen vragen of hij dat ook oke vindt en uitleggen waarom je haar graag wil ontmoeten. Wel fijn dat je al zo’n goed beeld hebt van haar! Ik hoop dat ik je zo een beetje heb geholpen! Liefs, Evelien

Hee Zoë, wat fijn dat je ons forum gevonden hebt! Ik kan me heel goed voorstellen dat je het hier moeilijk mee hebt. Toen mijn ouders gingen scheiden was ik 15, wat ouder dan jullie zoontje dus. Wel kan ik me goed verplaatsen in het omgaan met nieuwe partners. Mijn vader is bij m'n moeder weggegaan vanwege een andere vrouw en had dus meteen een nieuwe relatie. Ongeveer een jaar na de scheiding had m'n moeder ook een nieuwe vriend. De vriendin van m'n vader woonde in het buitenland dus haar zag ik niet zo vaak. Met de vriend van m'n moeder had ik meer gedoe. M'n moeder heeft altijd geprobeerd om mij niet te belasten met haar relatie en daar ben ik erg dankbaar voor. Ik denk dat het heel belangrijk is om te weten hoe jullie zoontje erover denkt. Je zegt al dat hij aangeeft dat het te snel gaat, ik denk dat je dat heel serieus moet nemen. Ondanks dat mijn moeder probeerde om de veranderingen zo soepel mogelijk te laten verlopen lukte dat niet altijd en ik heb daar nog steeds wel last van. Tijdens de scheiding had ik heel erg behoefte aan een veilige plek die helemaal van mij was. Doordat m'n moeders vriend uiteindelijk steeds vaker bij ons op de bank zat of 's ochtends in de badkamer stond voelde mijn huis niet meer als mijn huis. Ik vond het heel lastig om mijn grenzen aan te geven omdat m'n moeder erg verdrietig werd als ik erover begon (ze vond het heel naar dat ik hem eigenlijk niet in de buurt wilde), maar ik realiseer me nu wel dat dit wat met me heeft gedaan. Ik denk dat het heel goed is om jullie zoontje hier over te laten meepraten, probeer er achter te komen wat hij zelf het fijnste zou vinden. Dat kan bijvoorbeeld zijn dat de vriendin van je ex er niet altijd is als hij bij zijn vader is. Het gevoel hebben dat je gehoord wordt was voor mij in ieder geval heel waardevol. Je zegt ook dat je de vriendin van je ex zou willen ontmoeten, ik denk dat dat helemaal niet vreemd is. Het is volgens mij juist heel normaal en goed dat je dat wil doen. Ze is inmiddels ook een onderdeel van het leven van je zoontje en het is volgens mij juist heel goed dat hij ziet dat jullie goed met elkaar overweg kunnen. Ik had vaak het gevoel dat er een soort vijandigheid zat tussen m'n moeder en m'n vaders vriendin en tussen m'n vader en m'n moeders vriend, zeker toen ze elkaar allemaal nog niet ontmoet hadden. Ik had altijd het gevoel dat ik het niet over de een kon hebben als ik bij de ander was en andersom. Toen ze met elkaar gesproken hadden werd dat gevoel minder. Mijn ervaring is: hoe meer positief contact je ziet, hoe minder druk en spanning je voelt. Ik hoop dat je hier wat aan hebt, Veel liefs, Anne Roos

Beste Zoë, Wat fijn dat je ons gevonden heb om je verhaal te doen. Ik kan me heel goed voorstellen dat het lastig is voor jou om te zien dat je ex zo snel doorgaat. Zelf heb ik niet zo'n goede ervaring met de nieuwe partner van mijn moeder. Deze man heeft in mijn ogen mijn moeder van ons afgepakt, ookal ontkent mijn moeder dit. Mijn moeder heeft eerst aangegeven te willen scheiden en daarna pas bekend gemaakt dat ze een ander had. Ik heb hem voor het eerst gezien toen hij voor ons huis mijn vader heeft staan bedreigen en ik moest er tussen komen om escalatie te voorkomen. Ik was toe 17 jaar maar dit was voor mij veel te snel. Ook ik kon het hierover niet hebben met mijn moeder want haar reactie was dat hij bij haar leven hoorde en dat als ik daar ook bij wilde horen dan had ik er maar mee te dealen. Inmiddels ben ik zelf stiefmoeder van 2 geweldige jongens, en ik heb als stiefmoeder heel lang hun biologische moeder ontlopen omdat ik het ongemakkelijk vond omdat ik toch min of meer haar plek in het gezin en in het huis heb ingenomen. Inmiddels hebben we mekaar op een normale manier gesproken en zien we elkaar regelmatig bij de wissel van de jongens. Ik kan me heel goed voorstellen dat jij haar wil ontmoeten, omdat ze toch nu ook deel uitmaakt van het leven van je zoon. Ik denk dat het daarbij wel belangrijk is dat je dit ook naar jullie zoon communiceert en ook aftast of de nieuwe vriendin van je ex hier al klaar voor is. Wat je zoon betreft denk ik toch dat je zou moeten proberen om te blijven communiceren. Misschien heeft je zoon iets aan de open brief voor ouders of stiefouders. Dit zijn algemene brieven die de veel voorkomende gevoelens van kinderen omschrijven. Wanneer je zoon het moeilijk vind om te praten zou dit een soort opstapje kunnen zijn. Hier kun je de brieven vinden: https://www.villapinedo.nl/open-brief-voor-ouders/ Ik hoop dat ik je een beetje geholpen heb en dat je wat heb gehad aan mijn verhaal. Lieve groetjes, Charlotte

Lieve Zoë, Wat fijn dat je het forum van Villa Pinedo hebt gevonden voor je vraag! Allereerst fijn om te lezen dat eindelijk de rust terug is in jullie leven na een moeilijke periode. Ik kan goed begrijpen dat jij het te snel vind gaan dat je ex partner zijn nieuwe vriendin heeft voor gesteld aan jullie zoontje als hij sinds kort een relatie heeft met haar. Het belangrijkste is natuurlijk wel hoe jullie zoontje er zelf naar kijkt, als hij zelf aangeeft het ook te snel vind gaan is het denk ik heel belangrijk om hier naar te luisteren en dit echt duidelijk te maken bij je ex partner. Ik ben wel benieuwd of jullie zoontje het ook tegen zijn vader heeft gezegd dat hij het te snel vind gaan? Mijn ouders hebben allebei op hun eigen manier hun nieuwe partner aan mij voorgesteld dit is op twee hele verschillende manieren waarin ik een duidelijke voorkeur heb. Mijn vader heeft zijn nieuwe vriendin heel snel aan mij voorgesteld omdat zij heel snel bij hem in kwam wonen heb ik nooit rustig aan haar kunnen wennen. Dit zorgde er voor dat ik mij totaal niet openstelde voor haar en wij nooit echt een band hebben kunnen opbouwen. Tot op de dag van vandaag hebben wij totaal geen band met elkaar en is de band daardoor met mijn vader ook slechter geworden. Er werd totaal niet naar mij geluisterd want hij vond dit de beste manier en dat gebeurde dan ook. Mijn moeder heeft het daarin tegen totaal anders aangepakt. Ze heeft mij de ruimte gegeven om zelf aan te geven wanneer ik hem wou ontmoeten, we praatte al wel over hem omdat ik wel nieuwsgierig was maar hem echt zien vond ik toen nog te snel. Op het moment dat ik aangaf hem te willen ontmoeten is hij vanaf dat moment elke keer heel even langs gekomen en dit is langzaam uitgebreid. Als hij langs was geweest vroeg mijn moeder aan mij of ik het goed vond of dat het te snel voor mij ging, langzaam heb ik met hem een band kunnen opbouwen die tot nu nog steeds heel erg sterk is. De ruimte die ik van mijn moeder kreeg daar ben ik haar heel erg dankbaar voor! Zelf vond ik het heel fijn dat er naar mij geluisterd werd door mijn moeder. Ik had het gevoel dat ik het zelf mocht bepalen hoe het liep het enige waar ik binnen de scheiding controle over had! Ik denk dat het heel erg belangrijk is om naar de wensen en behoefte van het kind te kijken als het gaat om voorstellen van nieuwe partners, ieder kind doet dit op zijn/haar eigen tempo en manier en geeft die ruimte dan ook. Ik denk als het kind ook de ruimte krijgt dat uiteindelijk voor iedereen beter is hoe moeilijk het voor je ex partner en zijn vriendin aan het begin ook kan zijn. Begrijpelijk natuurlijk dat je ex partner zijn nieuwe vriendin wil voorstellen aan jullie zoontje maar het is denk ik wel belangrijk dat hij naar zijn zoontje luistert! Je geeft aan dat je graag zelf zijn nieuwe partner wilt ontmoeten en of dit vreemd is. Ik denk niet dat dat niet vreemd is aangezien als hij bij zijn vader is zijn nieuwe vriendin er misschien ook wel zou zijn nu of op langer termijn. Misschien krijg je zelf in de toekomst ook met haar te maken en dan is het fijn om te weten wie zij is. Wel heel erg fijn om te lezen dat je gelooft dat het een lieve vrouw is. Na het lezen van mij reactie hoop ik dat je antwoord hebt op je vragen en er wat mee kan. Ik hoop voor jullie zoontje dat hij de ruimte en tijd die hij nodig heeft. Liefs, Marijke

Beste Zoë, Wat fijn dat u om advies vraagt! Ik lees dat uw ex een nieuwe partner heeft en deze al vrij snel heeft voorgesteld aan uw zoon. Ik wil om te beginnen met benadrukken dat het heel erg verschilt per kind wat “te snel” is. Mijn vader stelde ons bijvoorbeeld na de derde date al aan zijn nieuwe vriendin (nu al jaren mijn stiefmoeder), ongeveer een jaar na de scheiding. Voor mij was dit veel te snel, ik was er niet aan toe en zette me af. Mijn broertje daarenteen had er geen enkel probleem mee. Als ik het goed begrijp heeft u dit wel al met uw zoon gesproken en bevestigt hij dat het inderdaad te snel gaat. Super fijn dat jullie daarover gesproken hebben, ik vond het ook heel fijn dat ik goed kon praten met mama. Jammer dat het lastig bespreekbaar is met uw ex... Persoonlijk merkte ik altijd dat het beter aankwam bij mijn vader als ik het rr met hem over had, in plaats van mijn moeder. Als zij iets probeerde over te brengen nam hij het altijd verkeerd op, maar als ik vanuit mijn eigen emotie sprak kwam het vaak wel binnen. U zou het dus altijd kunnen proberen maar ik denk ook dat het belangrijk is dat uw zoon met zijn vader praat, zodat hij goed kan uitleggen wat er in hem omgaat. Hopelijk heeft dat meer effect en kan het misschien wat langzamer allemaal. Wat u kan doen in deze situatie is er voor zorgen dat hij altijd bij u terecht kan om tr praten. Ik heb in de tijd dat mijnnvader een nieuwe vriendin kreeg een moeizame relatie met mijn vader gehad maar gelukkig heb ik altijd goed kunnen praten met mijn moeder. Zij zorgde dat als ik thuis was ik mezelf kon zijn en dat als ik me rot voelde ik mijn verhaal kon doen. Dat heeft mij ontzettend geholpen. Het is daarbij ook fijn als u vooral luistert en niet negatief gaat praten over uw ex: dat is als kind heel vervelend. Daarnaast kunt u hem misschien ook helpen om het positieve ervan in te zien: blijkbaar is het een lieve vrouw en misschien kan hij leuk contact hebben met haar kinderen. Ik heb bijvoorbeeld een hele tijd moeite gehad met mij stiefmoeder maar ik kon het super goed vinden met mijn stiefbroers waardoor ik toch altijd met plezier naar mijn vader ging. Tenslotte denk ik zeker niet dat het raar is dat u haar wil ontmoeten. Hij is immers 40% van de tijd ook bij haar en het is logisch dat je haar dan wilt leren kennen. Ik denk dat het voor uw zoon misschien ook fijn is als jullie (u en de nieuwe vriendin) goede communicatie hebben. Sommige kinderen houden afstand van stiefouders uit loyaliteit naar hun eigen ouder, en als hij dan ziet dat jij er ok mee bent kan dat ook helpen met het opbouwen van een relatie met haar. Ik denk dat het vooral afhankelijk is van uw ex wanneer het gaat lukken om elkaar te ontmoeten, hopelijk staat hij er ook voor open op korte termijn. Voor nu is het belangrijkste dat u er bent voor uw zoon, hoe de zaken zich ook gan ontwikkelen. Stimuleer hem om er met zijn vader over te praten of schrijf samen een brief. Ik hoop dat dit een beetje helpt, Succes! Amélie

Beste Zoë, Wat goed dat je het Forum hebt gevonden, en wat fijn dat je je vraag hier stelt. Mijn ouders gingen uit elkaar omdat mijn moeder een nieuwe man had ontmoet. In het begin wilde ik hem niet ontmoeten, maar toen bleek dat ze serieus waren en dat mijn moeder gelukkig met hem was, wilde ik hem wel ontmoeten. Ik denk dat ik hem ontmoet heb een maand nadat mijn ouders me verteld hadden dat ze gingen scheiden. Dit was 6 jaar geleden en nu heb ik een hele goede band met mijn stiefvader. Ik kan me voorstellen dat het lastig is om te bepalen wat jij hierbij moet voelen, of hoe jij je moet verhouden tot deze situatie. Je zegt dat je zoontje ook aangegeven heeft dat het erg snel gaat allemaal, heeft je zoontje dit ook tegen zijn vader gezegd? Ik kan me voorstellen dat het voor zijn vader belangrijk is om te weten hoe zijn zoon zich voelt en dat hij ook het beste voor iedereen wil. Mocht je zoontje het lastig vinden om dit met zijn vader te bespreken, dan zouden jullie kunnen nadenken of het misschien makkelijker is om dit in een brief te zeggen. Zo kan je zoontje wel bespreken wat hij voelt en is het misschien minder eng of direct. Ook heeft zijn vader dan de kans om erover na te denken en te bedenken wat hij hiermee wil. Over de ontmoeting tussen jou en zijn nieuwe relatie: zelf vind ik dat niet vreemd. Als je zoontje 40% van zijn tijd doorbrengt bij zijn vader, lijkt het mij als moeder heel fijn om te weten wie er nog meer in zijn leven is. Ook kan ik me goed voorstellen dat het voor je zoontje fijn kan zijn dat er op zo'n manier met elkaar omgegaan wordt. Ik hoop dat je iets aan mijn advies hebt, en mocht je nog een vraag hebben, dan kun je die altijd hieronder stellen, of een nieuw bericht op het forum plaatsen! Groetjes, Maureen