Niet beschadigd

Hallo, bedankt voor je vraag op ons forum. Ik denk dat het allereerst heel belangrijk is dat je aan de kinderen van je man vraagt wat zij willen. Als zij zeggen dat ze graag bij jullie wonen en dan af en toe hun moeder zien dan kan je inderdaad proberen te regelen dat de kinderen permanent bij jullie wonen. Ik snap jullie zorg heel goed over hoe de kinderen beschadigd worden, maar jullie moeten wel weten wat de kinderen hiervan vinden en samen met hun misschien tot een uitkomst komen. Succes! Groetjes Nicoline

Beste ouder, fijn dat u deze vraag stelt op ons forum. Goed om te lezen dat de communicatie tussen u en uw ex goed verloopt. Helaas is dit niet het geval tussen uw man en zijn ex… in zo'n situatie heb ik als kind ook gezeten. Mijn ouders konden ook niet altijd even goed met elkaar communiceren na de scheiding en daarom verliep de communicatie vooral via mij. Mijn ouders zetten mij en mijn zusje destijds op de stoep af en hadden verder geen contact. Ik weet dus hoe dat moet voelen voor de kinderen en dat is geen fijne situatie. Kan me goed voorstellen dat u zich als “bonusmoeder” van deze kinderen zorgen maakt en dat is ook heel lief. Ik denk wel dat het goed is dat dit wordt besproken met de kinderen, vanuit uw bericht wordt de situatie (terecht) vooral vanuit de volwassene bekeken. Ik vond het altijd fijn als situaties die mij betroffen met mij werden besproken. Maar daarbij vond ik het wel heel belangrijk dat er niet slecht over de andere ouder werd gepraat, want dat gaf mij toen het gevoel te moeten kiezen. Het kan zijn dat de kinderen het over het algemeen wel fijn bij hun moeder hebben, maar dat er iets moet veranderen in het contact tussen de ouders. Dat was in mijn geval ook zo. Ik snap goed dat dit lastig is als het maar van één kant komt… Hebben jullie misschien nog contact met een familielid van moeders kant, of misschien een juf/meester/mentor die in samenwerking met de kinderen iets kan betekenen? Toen mijn moeder niet open stond voor normaal contact met mijn vader, heb ik dat met een goede kennis gedeeld en dat hielp enorm omdat zij toen beter tot mijn moeder kon doordringen dan ikzelf of mijn vader of mijn stiefmoeder. Zij kon mijn moeder duidelijk maken dat een goede communicatie met mijn vader beter is voor mij en mijn zusje en dat daar (in eerste instantie kleine) stappen in te maken zijn. Ze begon toen bijvoorbeeld met terugschrijven in het "overdrachtschriftje", waardoor er minder via mij ging. Dat was al een fijne eerste stap! Hopelijk heeft u iets aan mijn advies. Weet dat u altijd opnieuw een vraag mag stellen of reageren op dit bericht. Ik wens u en uw gezin veel succes hiermee! Liefs, Demi