Nare berichtjes van vader

Hallo, Dit is voor mij een herkenbare situatie, mijn vader belt me nog regelmatig op en geeft dan hetzelfde schuldgevoel dat u hier beschrijft. Voor mij helpt het om mezelf te blijven vertellen dat het oké is als je liever niet bij je eigen vader op bezoek komt. En ook al is hij haar vader, het is niet haar verantwoordelijkheid om hem gelukkig te houden. Het hielp ook erg voor mij om deze bevestiging van mijn moeder te krijgen en haar steun hierin te hebben. Het blijft lastig en zoals ik zei heb ik er nog steeds af en toe last van en mijn ouders zijn ondertussen al 6 jaar gescheiden. Probeer er voor je dochter te zijn en verzeker haar dat ze zich niet schuldig hoeft te voelen omdat ze op haar gevoel afgaat. Ik hoop dat dit helpt :)

Hallo, Ook voor mij is dit een bekende situatie. Ik heb op mijn 13de besloten om niet meer naar mijn vader te gaan. Hij probeerde mij schuldig te laten voelen en probeerde mij te chanteren/manipuleren zodat ik weer wel naar hem toe wilde komen. Mijn vader vond dat ik schuldig was voor alles. Ik heb er toen veel met mijn moeder er over gepraat. Ik vond dat als kind van gescheiden ouders heel erg fijn om te weten dat mijn moeder 100% achter mij stond. Ze steunde mij wanneer ik moeilijke gesprekken met mijn vader had, ze ging (ze probeerde het tenminste) het gesprek met mijn vader aan en ze ging met mij mee als ik met mijn vader moest gaan praten. Daarnaast heb ik op een goed moment wat hulp gezocht bij een psycholoog om er over te praten. Inmiddels heb ik geleerd dat als ik een keuze heb gemaakt dat ik daar achter mag blijven staan ondanks wat anderen ervan vinden. Ik denk altijd goed na over mijn beslissingen dus daar sta ik tegenwoordig voor. Probeer uw dochter te ondersteunen, het gesprek aan te gaan met de vader om uit te leggen waarom ze niet meer wilt komen en praat vooral met haar! Bij mij werd het op een goed moment zo erg dat mijn vader mij verplichtte om te komen, omdat dat door de rechter toen der tijd bepaald was. Ik wilde absoluut niet naar hem toe gaan waardoor mijn moeder met haar advocaat een rechtszaak hebben geopend. Ik moest toen voor de kinderrechter komen en vertellen waarom ik niet meer naar mijn vader wilde gaan. Uiteindelijk heeft de rechter besloten dat ik zelf mocht kiezen wanneer ik naar hem toe wilde gaan. Hopelijk komt het bij jullie niet zo ver, want het voelt niet fijn om tegen een rechter te moeten zeggen waarom je vader niet meer wilt zien.. Hopelijk heeft u hier wat aan! Sterkte

Hoi Deb, ik heb hier zelf ook mee te maken gehad, ik had heel erg veel ruzie met mijn vader en met zijn vriendin en na een lange tijd van veel ruzies en een aantal keer het huis uit geworden gezet wilde ik liever mijn vader ook niet meer zien en heb toen een mail naar hem geschreven dat ik hem liever niet meer wilde zien en vertelde er bij hoe ik me daarbij voelde. Hij reageerde eerst niet maar na 2 weken kreeg ik een mail terug dat het voor een groot deel het aan mijzelf lag dat we veel ruzie hadden en dat het zo hoog op liep. Mijn moeder was in die periode er gewoon heel erg voor mij en kon ik alles mee delen over mijn vader. Zij vertelde mij inderdaad ook dat ik beter niet kon reageren op mijn vader en hem gewoon kon laten gaan in hoe hij deed tegen mij. Ik zou dus er gewoon heel erg voor jou dochter zijn en haar steunen in haar beslissingen. Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Groetjes Eva