Maak me zorgen

Beste Mireille, Dankjewel voor het stellen van je vraag hier op het forum! Vervelend om te lezen in wat voor situatie je zit, ik kan me heel goed voorstellen dat je je zorgen maakt en je radeloos voelt. Tegelijk laten deze zorgen zien hoeveel je van je zoon houdt en om hem geeft, dat vind ik heel fijn :) Je schrijft dat de vader van je zoon vaak boos of driftig is, veel scheldt, een nogal kort lontje heeft en weinig aandacht voor je zoon. Helaas kan ik niet zomaar even een oplossing geven die ervoor zorgt dat dit niet meer zo zal zijn. Ik lees dat je al geprobeerd hebt hierover met hem te praten, maar dat hij de situatie anders bekijkt. Dit is heel lastig. Misschien kun een keer samen met je zoon een brief naar hem schrijven, waarin je zoon schrijft hoe hij zich voelt en waarom hij het niet fijn vindt? Misschien dat het dan wel bij je ex binnenkomt. Het zou zomaar kunnen dat hij zelf niet goed inziet wat voor gevolgen zijn gedrag hebben, hoe jullie zoon zich daardoor voelt. Misschien dat hij het wel gaat inzien als hij het hoort vanuit jullie zoon zelf. Het zou ook kunnen helpen als jullie daarin dan ideeën schrijven hoe de situatie verbeterd zou kunnen worden, welke dingen je zoon graag anders ziet of wat hem zou kunnen helpen. Al is dat natuurlijk alleen een idee als je zoon daar ook voor open staat. Wanneer hij dit niet ziet zitten zou ik proberen hem er verder zoveel mogelijk buiten te laten en zo min mogelijk hiermee moet belasten. Verder denk ik niet dat je aan die situatie zelf heel veel kunt veranderen, dat zijn namelijk zijn keuzes en hij heeft het idee dat die zo goed zijn. Wel zou je je zoon kunnen helpen door te laten merken dat je er voor hem bent, een luisterend oor bieden en samen denken over dingen die zouden kunnen helpen. Door hem wel de aandacht te geven die zijn vader hem niet genoeg geeft. Door veel samen te praten over emoties en gevoelens. Door leuke dingen te doen. Het is belangrijk dat hij zich op zijn gemak voelt en zich vrij voelt om erover te praten en zijn gevoelens te delen. Het is belangrijk dat hij zich bij jou wel fijn en geliefd voelt en zo toch een veilig plekje heeft :) Als laatste denk ik dat het belangrijk is om goed te luisteren naar je zoon, maar daarbij niet teveel je eigen mening te geven. Voor een kind is het heel lastig om te horen wanneer de ene ouder negatief over de andere ouder praat, ook al is het kind het er misschien mee eens. Het voelt toch als een soort belediging. Dus het is heel goed dat je de situatie graag anders wil zien en wil verbeteren, maar probeer tegelijk wel te zorgen dat je niet alleen maar boos of negatief over zijn vader praat. Wanneer jij ook de positieve kanten (al zijn die op dit moment misschien lastig om te bedenken maar die zijn er vast en zeker) van zijn vader kan inzien en vertellen aan je zoon, gaat hij dat misschien ook inzien en maakt dat het makkelijker om met de negatieve kant om te gaan. Ik hoop heel erg dat je hier iets aan hebt en dat de hulpverlening je ook nog verder kan helpen! Heel veel succes en sterkte in deze lastige situatie! Groetjes, Samantha

Beste Mireille , Wat goed dat je dit forum opgezocht hebt om je verhaal te delen en om antwoord te krijgen op je vragen. Toen ik je verhaal aan het lezen was dacht ik: daar kan ik zo geen antwoord op geven. Ik denk dat het een hele goede stap is dat je hulpverlening ingeschakeld hebt. Ik hoop dat dit hen verder zal gaan helpen. Verder zou ik, zoals Samantha ook al schrijft, niet te veel jouw mening delen met je zoon. Ik begrijp heel goed dat je radeloos bent, maar het is belangrijk dat je zoon zijn gevoel bij jou kan blijven uiten. Hoewel dat soms erg lastig is, is het dan belangrijk om onpartijdig te blijven, maar wel het gevoel van je zoon te erkennen. Ook lees ik dat je zoon Asperger heeft. Dat maakt het voor hem (denk ik) extra lastig om dingen te zeggen tegen zijn vader die hij lastig vindt. Wellicht zou je hem daar bij kunnen helpen. Een idee kan zijn om een brief te schrijven of samen een aantal zinnen opschrijven. Wanneer hij dit tegen zijn vader zal zeggen kunnen er twee dingen gebeuren: of de ogen van zijn vader worden geopend, of hij herkent het niet en doet er niets mee. Voor je zoon lijkt het me goed om hem dan ook voor te bereiden op de mogelijke reacties. Ik hoop dat de hulpverlening jullie verder kan helpen. Heel veel succes!