Wat is het beste voor de kinderen?

Hoi, bedankt voor je berichtje op het forum. Allereerst wil ik zeggen dat ik het heel fijn vind om te lezen dat jullie beiden het beste voor de kinderen willen. Mijn ouders zijn gescheiden, omdat mijn moeder een andere man had leren kennen. Het kwam dus van haar kant, mijn vader hield nog heel veel van mijn moeder en wilde niet scheiden. Mijn ouders hebben eerlijk aan mijn broertje en mij verteld hoe het zat en ik ben daar nog steeds blij om. Ik was wel wat ouder dan jullie kinderen nu zijn, maar toch denk ik dat het belangrijk is om eerlijk naar ze te zijn. Daar hebben ze recht op. Ik vond het heel moeilijk en natuurlijk was het een klap, maar ik had het erger gevonden als mijn ouders tegen ons hadden gelogen. Ik ben mijn moeder niet als een slecht persoon, leugenaar of bedriegster gaan zien, het was zoals het was. Het heeft tijd gekost om het een plekje te geven, maar dat hoort erbij. Zolang jullie open en eerlijk tegen jullie kinderen zijn, zullen zij weten dat ze bij jullie terechtkunnen voor vragen of als ze het moeilijk hebben. Dan is het jullie taak als ouders om jullie kinderen hierin te ondersteunen, hoe moeilijk dat misschien ook is. Ze zullen zich dan in ieder geval geborgen en gerespecteerd voelen en dat is heel veel waard. Ik hoop dat je hier iets mee kunt, heel veel sterkte. liefs, Nadine

Beste moeder, Dankjewel dat je op dit forum om advies vraagt! Wat een lastige situatie zeg. Ik kan me goed voorstellen dat je het liefst gewoon eerlijk wilt zijn tegen de kinderen, maar dat je ook niet wilt dat de kinderen hun vader meteen als de slechterik zien. Ik zal proberen advies te geven vanuit mijn ervaringen als kind vroeger. Mijn ouders waren namelijk om dezelfde reden uit elkaar gegaan, maar toen ik echt nog heel erg jong was. Ze hebben mij toen dus niet hoeven vertellen hoe de situatie in elkaar zat aangezien ik het toch nog niet besefte. Vanaf het moment dat ik er vragen over begon te stellen toen ik wat ouder was, zijn ze wel altijd eerlijk geweest over de situatie. Mijn vader heeft altijd eerlijk toegegeven dat hij bij mijn moeder weg is gegaan voor een ander. Hij zei altijd dat hij zelf niet meer gelukkig was met mijn moeder, en dat hij mijn moeder dus ook niet meer gelukkig kon maken. Dat het, voor zijn gevoel dan, uiteindelijk voor allebei beter was om uit elkaar te gaan. Op zich kon ik dit altijd prima accepteren, het klonk vrij logisch en zoiets kan gebeuren. Wel werd het lastiger toen ik, toen ik nog wat ouder was, er met mijn moeder over praatte. Mijn moeder heeft de situatie nooit volledig kunnen accepteren, en wanneer zij erover praat is het dus ook altijd op een negatieve manier. Dan kwam haar mening erbij, over hoeveel pijn hij haar heeft gedaan en hoeveel hij heeft gelogen en wat een slechte man het wel niet is. De manier waarop zij erover praatte had natuurlijk best wat invloed op hoe ik de situatie zag. Maar ik denk dat dit voornamelijk kwam doordat ze niet gewoon vertelde hoe dingen zijn verlopen, maar heel erg met haar eigen mening en gevoelens erbij en op een negatieve toon over mijn vader. Het advies wat ik hieruit wil meegeven is dan ook om wel gewoon eerlijk te zijn, dus wel zeggen dat papa verliefd is op iemand anders en daarom misschien wil scheiden, maar zonder te veel jullie (of jouw) mening daarover. Ik denk dat uiteindelijk vooral de gevoelens en de negatieve mening van de ouder ervoor zorgen dat de kinderen de vader in deze situatie echt als een slechterik gaan zien. Zolang jullie allebei positief over elkaar naar de kinderen toe zijn en praten, lijkt me dat het wel goedkomt. En daarbij hoef je natuurlijk niet te vertellen over wat er nog meer is gebeurd in het verleden. Jullie kunnen er ook voor kiezen het eerst wat globaal te houden, als bijvoorbeeld ‘er zijn problemen in onze relatie’, en pas als er vragen komen van de kinderen er dan eerlijk antwoord op te geven. Eerlijkheid lijkt me sowieso altijd de beste optie, hoe veel of weinig jullie uiteindelijk ook besluiten te vertellen, aangezien kinderen vaak toch wel door hebben of aanvoelen wanneer er iets niet klopt in de situatie. De waarheid komt uiteindelijk toch wel boven. Kern van het hele lange verhaal is dus dat ik denk dat eerlijkheid het beste is, en dat het daarbij belangrijk is dat jullie als ouders positief over elkaar blijven praten naar de kinderen. Ik vind het in ieder geval superfijn om te lezen dat jullie het beste met de kinderen voor hebben en hoop oprecht dat ze de situatie goed zullen opvatten. Ik hoop dat je iets hebt aan mijn advies, en wens jullie veel sterkte in deze situatie! Liefs, Samantha