In een korte tijd

Beste Diana, Dankjewel voor het stellen van je vraag hier op het forum! Ik kan me goed voorstellen dat je die momenten mist en dat je hoopt dat de kinderen binnenkort weer gewoon willen komen slapen. Aan de andere kant kan ik ook heel goed begrijpen dat de kinderen dat misschien nog niet willen. Je schrijft dat je ze in het begin zeker de ruimte hebt gegeven om boos te zijn en dat je dat ook kon begrijpen. Dat vind ik fijn om te lezen. Ik denk alleen dat de kinderen nog meer tijd en nog meer ruimte nodig hebben. Er gebeuren best ingrijpende dingen in hun leven, die ze waarschijnlijk moeilijk kunnen begrijpen en wat veel emoties bij ze losmaakt. Ik denk dat het belangrijk is dat de kinderen het gevoel krijgen dat hun gevoelens geaccepteerd worden en de ruimte krijgen, en dat ze zich veilig voelen in de nieuwe (misschien nog wat onrustige?) situatie. Ik denk dat het goed is om er met de kinderen over te praten, en dan daarbij niet te benadrukken hoe jij het graag wilt maar juist vragen wat zij wel en niet fijn vinden. Laat merken dat je ze kan begrijpen en dat t oke is. En verder zou het misschien kunnen helpen als je kinderen langzaam een band opbouwen met je nieuwe partner? Dat maakt het uiteindelijk voor hen makkelijker om te komen. Ik denk dat wanneer je ze meer tijd geeft, het uiteindelijk vanzelf wel goedkomt. Het belangrijkste is denk ik dat je de boosheid van de jongste acaccepteert en de ruimte geeft. Ik kan me namelijk van vroeger herinneren, dat ik niet graag bij mn vader en stiefmoeder wilde zijn, en dat zij vonden dat ik me niet moest aanstellen en dat er niets aan de hand was en ik maar gewoon moest komen. Dat deed me toen zoveel pijn, dat mijn gevoelens niet geaccepteerd werden, dat ik daarna helemaal niet meer durfde te komen. Vandaar dat ik denk dat als je het tijd en ruimte geeft dat dat de beste oplossing is. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat jullie eruit komen :) Liefs, Samantha

Beste Diana, Goed dat je hier je vraag stelt. En fijn ook dat je de gevoelens van de kinderen begrijpt en hun de ruimte hebt gegeven. Het ene kind heeft langer te tijd nodig om te wennen en te verwerken dan het andere kind, dat zie je hier bij jouw kinderen. Ik denk dat het belangrijkste is om regelmatig met ze te praten. Het is goed als je aangeeft dat je hun gevoelens begrijpt. Geen hun de ruimte om te vertellen hoe zij zich voelen en waarom. Dat helpt bij het verwerken, zo kunnen zij woorden geven aan hun gevoel en het een plaatsje geven. Vertel ze dat jij verwacht dat ze het zelf aangeven als ze klaar zijn voor een volgende stap. Je kunt bijvoorbeeld zeggen dat je begrijpt dat hij boos is, en dat je snapt dat hij moet wennen en het zo niet gewild had. Je kan daarna vragen of hij het tegen jou zegt als hij klaar is voor de volgende stap (blijven slapen). Blijf dus zo goed mogelijk contact met ze houden, dan zullen zij zich gehoord en begrepen voelen en dat is heel belangrijk in deze situatie. Veel succes! Liefs Pascalle