Ik wil weg

Beste Tino, dank je wel voor je verhaal en je openhartigheid hierin. Er spelen wat verschillende verhaallijnen door elkaar heen. Aan de ene kant ben je boos en wil je weg. Aan de andere kant wil je niet zonder je kinderen en begrijp je wel je vriendin. Eigenlijk wil je blijven en wil je ook weg. Ik kan mij voorstellen dat dit een wirwar aan gevoelens oplevert en dat je hoofd overloopt van het denken. Mijn advies zou zijn om een hele goede scheidingsbegeleider in de arm te nemen en een afspraak te maken bij je huisarts dat je hulp nodig hebt bij het herinrichten van je leven. Hoe krijg je weer toekomstperspectief voor jezelf? Wat vindt je straks in het buitenland dat je nu niet hier kan vinden? Waar liggen je capaciteiten en wat zou je zelf graag willen? Ga ook eens langs een uitzendbureau om te kijken of zij kunnen testen met jou, waar je met je kwaliteiten zou passen. Vraag in je omgeving (ouders, familie, vrienden, kennissen) waar zij nu werken en of er eventueel vacatures zijn. Afwachten levert je niets op. Actie geeft reactie. Kom van die bank en zet jezelf in beweging. Je verhaal is prachtig en hieruit blijkt dat je goede communicatieve vaardigheden hebt. Maak daar gebruik van. Ik vond het ook heel mooi om te lezen dat je je vriendin begrijpt en haar het beste gunt. Gun dat ook jezelf en je kinderen! Elke verandering begint bij jezelf en soms geeft een kleine stap een enorm lawine-effect. Heel veel acties en succes toegewenst. Hartelijke groet, Anneke

Anneke bedankt voor de moeite die je hebt genomen om mijn vraag te beantwoorden.

Beste Tino, heel graag gedaan en ik hoop ooit van je te horen wat je doet en hoe het met je gaat. Hartelijke groet, Anneke